Büyük Bilgisayar Odasından Merhaba!
Merhaba. Benim adım Ray Tomlinson. Ben bir bilgisayar mühendisiyim. Uzun zaman önce, 1971 yılında, odaları dolduran kocaman, gürültülü bilgisayarlarla çalışırdım. O zamanlar bilgisayarlar o kadar büyüktü ki, bir tanesi bütün bir odayı kaplardı. Vızıldar ve uğuldarlardı. İnsanlara mesaj bırakmak istediğimizde, bunu sadece bizimle aynı bilgisayarı kullanan birine yapabilirdik. Bu, sanki evdeki buzdolabının üzerine ailen için bir not bırakmak gibiydi. Sadece aynı evdeki, yani aynı bilgisayardaki insanlar notunu görebilirdi.
Sonra bir gün aklıma parlak bir fikir geldi. Kendi bilgisayarımdan hemen yanımdaki bilgisayara bir mesaj gönderebilir miydim acaba diye düşündüm. Bu daha önce hiç yapılmamıştı. Heyecan verici bir fikirdi. Mesajın doğru kişiye ve doğru bilgisayara gitmesi için özel bir işarete ihtiyacım vardı. Klavyeye baktım ve orada duran kıvrımlı, sevimli bir işaret gördüm: '@' işareti. Bu işaretin mükemmel olacağını düşündüm. Kullanıcının adını bilgisayarın adından ayırmak için harika bir yoldu. Sonra ilk deneme mesajımı yazdım. Çok komik ve anlamsız bir mesajdı, muhtemelen klavyedeki harflere rastgele basmıştım, 'QWERTYUIOP' gibi bir şeydi.
Gönder düğmesine bastığımda kalbim küt küt atıyordu. Ve başardım. Mesajım yanımdaki diğer bilgisayarın ekranında belirdi. İşe yaramıştı. Çok mutlu olmuştum. O gün gönderdiğim o küçük, anlamsız mesaj, aslında çok büyük bir şeyin başlangıcıydı. Bu, dünyadaki ilk e-postaydı. Benim bu küçük fikrim sayesinde, bugün insanlar dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar arkadaşlarına ve ailelerine anında 'merhaba' diyebiliyorlar. Küçücük bir fikrin tüm dünyayı nasıl birbirine bağlayabileceğini görmek harika bir duygu.
Okuma Anlama Soruları
Cevabı görmek için tıklayın