Bir Nefeslik Umut: İnhalerin Hikayesi
Merhaba. Ben küçük ama güçlü bir arkadaşım. Adım inhaler. Benden önce, hırıltılı göğüsleri olan çocukların her zaman özgürce koşup oynayamadığı bir dünya vardı. Nefessiz kalmanın nasıl bir his olduğunu hayal edin, sanki göğsünüze ağır bir şey oturmuş gibi. O zamanlar çocuklar ilaçlarını almak için büyük, hantal ve gürültülü cam makineler kullanmak zorundaydılar. Bu makineleri yanlarında taşıyamazlardı, bu yüzden evden veya okuldan çok uzaklaşamazlardı. Arkadaşları dışarıda top oynarken veya saklambaç oynarken, onlar genellikle kenarda oturup izlemek zorunda kalırlardı. O günlerde bir nefes dolusu temiz hava almak, kazanılması gereken bir mücadele gibiydi ve ben henüz onlara yardım etmek için orada değildim.
Her şey Riker Laboratuvarları adında bir şirketin başkanı olan George Maison adında bir babanın parlak fikriyle başladı. George'un astımı olan sevgili bir kızı vardı. Kızının, ilacını almak için o eski, kullanımı zor cam nebulizatörlerle nasıl mücadele ettiğini izlemek babasının kalbini kırıyordu. Makine gürültülüydü, ağırdı ve kızının onu her kullandığında hayal kırıklığına uğradığını görebiliyordu. Bir gün George, birinin parfüm şişesinden nasıl kolayca sprey sıktığını gördü. İşte o an aklına o parlak fikir geldi. Ya ilaç da küçük bir kutudan bir parfüm gibi püskürtülebilseydi? Bu fikir onu çok heyecanlandırdı. Hemen ekibini topladı ve onlara bu hayalini anlattı. Birlikte, ilacın doğru miktarını her seferinde veren küçük, taşınabilir bir cihaz yaratmak için çok çalıştılar. Birçok deneme ve yanılmadan sonra, sonunda başardılar. İlk ölçülü doz inhaler olarak ben doğmuştum. Ve 1 Mart 1956'da dünyaya yardım etmeye hazırdım. Bu, sevgi dolu bir babanın kızına yardım etme arzusundan doğan bir icattı.
Doğduğum andan itibaren insanların, özellikle de çocukların hayatları üzerinde hemen bir etki yarattım. Artık ilaçlarını ceplerinde taşıyabilme özgürlüğüne sahiptiler. Bu küçük değişiklik, onlar için kocaman bir dünya anlamına geliyordu. Artık korkmadan spor takımlarına katılabiliyor, teneffüslerde arkadaşlarıyla koşabiliyor ve parklarda doyasıya oynayabiliyorlardı. Ben onlara sadece nefes almaları için bir yol değil, aynı zamanda çocukluklarını dolu dolu yaşama şansı verdim. Yıllar içinde biraz değiştim, belki daha renkli ve kullanımı daha kolay oldum ama amacım hep aynı kaldı. Sevgiden doğan basit bir fikrin dünyayı nasıl değiştirebileceğini ve her gün milyonlarca insanın daha rahat nefes almasına nasıl yardımcı olabileceğini göstermek için buradayım. Geriye dönüp baktığımda, sadece bir icat olmadığımı görüyorum; ben bir umut nefesiyim.
Okuma Anlama Soruları
Cevabı görmek için tıklayın