Ben Bir Yavaş Tencereyim
Merhaba. Ben sıcacık bir tencereyim. Adım Yavaş Tencere. İçimde lezzetli yemekler pişirmeyi çok severim. Benim sayemde aileler yemek pişerken başımda beklemek zorunda kalmazlar. Yemeği içime koyarlar, düğmemi çevirirler ve ben yavaş yavaş, kendi kendime pişiririm. Onlar oyun oynarken ya da dinlenirken, ben mutfakta sessizce çalışır, harika kokular yayarım. Herkes için yemek yapmayı kolay ve eğlenceli hale getiririm. Sıcacık yemekler hazırlamak benim en sevdiğim iş.
Benim harika bir hikayem var. Beni yapan kişinin adı Irving Naxon'du. Irving, annesinin anlattığı bir hikayeden ilham almış. Annesi ona, kendi memleketinde çok özel bir güveç yemeği yaptıklarını anlatırmış. Bu yemek, fırında saatlerce, çok yavaş pişermiş ve böylece tadı harika olurmuş. Irving de bu hikayeyi duyunca düşündü: "Keşke kendi kendine yemek pişirebilen sihirli bir tencere olsa." İşte o zaman beni, yani Yavaş Tencere'yi yapma fikri aklına geldi. 1940 yılında bu fikrini gerçeğe dönüştürdü ve ben doğdum. O günden sonra, yemeklerin yavaş yavaş ve kendi kendine pişmesine yardım etmeye başladım.
Bir süre sonra bana yeni ve popüler bir isim verdiler: "Crock-Pot". Bu isimle birlikte birçok eve misafir oldum. Artık mutfaklarda özel bir yardımcaydım. Yetişkinler işe ya da oynamaya giderken yemeği bana emanet ederlerdi. Onlar geri döndüğünde, mis gibi kokan, sıcacık bir akşam yemeği onları bekliyor olurdu. En güzel tarafı da aileleri lezzetli yemekler için bir araya getirmek. Herkesin yüzündeki mutluluğu görmek beni çok mutlu ediyor. Birlikte yenen sıcacık yemekler gibisi yok.
Okuma Anlama Soruları
Cevabı görmek için tıklayın