விசித்திர குகைகளும், வைரமும்

ஒரு நாள், சூரியன் பிரகாசமாக ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது, எலினா, டீகோ, மற்றும் ஜாங் ஆகியோர் படிகக் குகைகளுக்கு வெளியே கூடினர். படிகக் குகைகள் அவற்றின் பிரகாசமான, மின்னும் அழகிற்காக அறியப்பட்டன, ஒவ்வொரு படிகமும் ஒரு சிறிய வானவில் போல் இருந்தது.

ஜாங் எப்போதும் ஆராய்வதில் ஆர்வமாக இருந்தான், “வாங்க, ஒரு பொக்கிஷ வேட்டை நடத்தலாம்!” என்றான். டீகோ உடனே சம்மதித்தான், “ஆஹா, அது ஒரு அருமையான யோசனை!” என்றான். எலினா சிறிது தயங்கினாலும், பின்னர் சிரித்து, “சரி, சரி, நானும் வருகிறேன்!” என்றாள்.

திடீரென்று, ஒரு வயலட் நிறப் பை அவர்கள் முன் மெதுவாக மிதந்தது. இந்தப் பை விசித்திரமானது - அது பேசியது! “வணக்கம் நண்பர்களே! நான் பிளிங்கி, உங்களுடன் விளையாட விரும்புகிறேன்,” என்றது பை. பிளிங்கி ஒரு மாயாஜாலப் பை, யாராலும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத விஷயங்களை அது வைத்திருக்க முடியும். “நான் எதையும் சேமிக்க முடியும், ஒரு பௌன்ஸி கோட்டையை கூட!” பிளிங்கி மேலும் சொன்னது, “என் உள்ளே ஒரு பாக்கெட் பரிமாணம் உள்ளது, அது மிகவும் பெரியது!”

டீகோ உடனே உற்சாகமடைந்தான். “அருமை! நீங்கள் என்னை ஒரு வீரனாக மாற்றிவிடுவீர்களா?” என்றான். எலினா, எப்போதும் தயவானவள், பிளிங்கியின் தோழமை குணத்தால் ஈர்க்கப்பட்டாள். “எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது! நீங்களும் எங்களுடன் விளையாட வருகிறீர்களா?” என்றாள்.

பிளிங்கி சிரித்தது. “நிச்சயமாக! நான் குகைக்குள் ஒரு மறைக்கப்பட்ட போர்ட்டலைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அது டிராகன் நிறைந்த ஒரு பூமிக்கு வழி வகுக்கும்!”

எல்லோரும் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தனர். “டிராகன்களா?” என்று ஜாங் ஆர்வத்துடன் கேட்டான். “வாருங்கள், நாம் உள்ளே போகலாம்!”

எனவே, குழந்தைகள் குகைக்குள் நுழைந்தனர். படிகங்கள் ஒளியில் மின்னி, ஒவ்வொரு அடியையும் பிரகாசமாக்கியது. “இந்தப் படிகங்கள் எவ்வளவு அழகாக இருக்கின்றன!” என்று எலினா வியந்து போனாள்.

பிளிங்கி உதவ முன்வந்தது. “இதோ, நான் வழிகாட்டுகிறேன். கவலை வேண்டாம்!” பிளிங்கி வழிகாட்ட, குழந்தைகள் குகைகளின் ஒரு பெரிய புதிரான பாதையில் நடந்தனர். டீகோ திசைகளை அறிவதில் திறமையானவன், மற்றவர்களுக்கு உதவ முன்வந்தான். “இடது பக்கம் திரும்புவோம்!”

ஒரு பெரிய வளைவில் அவர்கள் ஒரு போர்ட்டலைக் கண்டனர். அது டிராகன்களின் பூமிக்கு ஒரு பாதை. அவர்கள் தயக்கமின்றி உள்ளே நுழைந்தனர்.

அவர்கள் டிராகன்களின் உலகில் இறங்கியதும், பல வண்ண டிராகன்கள் ஒரு இடத்தில் கூடி இருப்பதைப் பார்த்தனர். “வாங்க, ஒரு மார்ஷியல் ஆர்ட்ஸ் போட்டியை நடத்தலாம்!” என்று ஒரு டிராகன் கத்தினான். ஜாங் மிகுந்த உற்சாகமடைந்தான். ஆனால், டிராகன்கள் கவலையோடு இருந்தனர்.

“என்ன நடந்தது?” என்று ஜாங் கேட்டான்.

அப்போது, ஒரு இருண்ட நிழல் தோன்றியது. “நான் தீய நிழல்! நான் டிராகன்களின் சக்தியைத் திருடிவிட்டேன்!” அந்த நிழல் கூறியது. டிராகன்கள் தங்கள் மந்திரத்தை இழந்தனர். அவர்கள் சோகமாக இருந்தனர்.

“நம் மந்திரம் இல்லாமல், நாம் எதுவும் செய்ய முடியாது,” ஒரு டிராகன் கூறியது.

பிளிங்கி ஒரு யோசனை சொன்னது. “கவலை வேண்டாம்! நம்மிடம் சில விஷயங்கள் உள்ளன. வாங்க, நிழலை எதிர்த்துப் போராடுவோம்! நாம் மென்மையான போர்வைகளைப் பயன்படுத்தினால், நாம் ஒரு கவசத்தை உருவாக்கலாம்!”

எலினா சிரித்தாள். “சரி, என் போர்வைகளை எடுத்து வருவோம்!”

குழந்தைகள் மீண்டும் குகைகளுக்குத் திரும்பினர். அங்கு அவர்கள் விளையாடி மகிழ்ந்தனர். பிளிங்கி, எல்லாவற்றையும் வண்ணங்கள் மற்றும் அளவின் அடிப்படையில் ஒழுங்கமைக்கக்கூடிய திறமையைக் கொண்டிருந்தது. அது உடனே போர்வைகளைக் கண்டுபிடித்தது. எல்லா அளவிலான போர்வைகளும் கிடைத்தன. குழந்தைகளும் பிளிங்கியும் திரும்பி டிராகன்களின் உலகிற்குச் சென்றனர்.

திரும்பியதும், தீய நிழலை எதிர்த்துப் போராடத் தயாராக இருந்தனர். டீகோ அந்த நிழலின் சக்தியின் மூலத்தைக் கண்டுபிடித்தான். “அது அந்த இருண்ட மலையில் இருந்து வருகிறது!” என்றான்.

ஜாங் தனது மார்ஷியல் ஆர்ட்ஸ் அறிவைப் பயன்படுத்தி ஒரு திட்டம் வகுத்தான். “போர்வைகளை ஒரு கவசமாகப் பயன்படுத்துவோம்!” என்றான். குழந்தைகள் போர்வைகளை ஒன்றிணைத்து ஒரு பெரிய கவசத்தை உருவாக்கினர். பிளிங்கி ஏற்கனவே ஒரு பௌன்ஸி கோட்டையைச் சேமித்திருந்தது. “வாங்க, நாம் குதித்து விளையாடுவோம்!” என்று பிளிங்கி சொன்னது.

அவர்கள் போர்வைகளை நிழலின் மீது வீசினார்கள், அது தாக்குதலைத் தடுத்தது. பின்னர், அவர்கள் பௌன்ஸி கோட்டையைப் பயன்படுத்தி நிழலை மேலே தூக்கி எறிந்தனர்! அந்த நிழல் மறைந்து போனது. டிராகன்கள் தங்கள் மந்திரத்தை மீண்டும் பெற்றன! அவர்கள் மகிழ்ச்சியால் சிரித்தனர்.

“நன்றி, குழந்தைகள்! உங்கள் தைரியத்திற்கு நன்றி!” ஒரு டிராகன் கூறியது.

பிளிங்கி மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. “நான் உதவி செய்ததில் மிகவும் மகிழ்ச்சி!” என்றது.

பிளிங்கி குழந்தைகளை மீண்டும் குகைகளின் வாயிலுக்கு அழைத்துச் சென்றது. அவர்கள் சந்தோஷமாக இருந்தனர். ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்தால், மாயாஜால உலகிலும் கூட, வெற்றி கிடைக்கும் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். குழந்தைகள் குகையிலிருந்து வெளியே வந்தார்கள், மகிழ்ச்சியாக இருந்தனர்.