Het Verhaal van Charles M. Schulz
Hallo, mijn naam is Charles M. Schulz, maar bijna iedereen noemde me 'Sparky'. Ik ben geboren op 26 november 1922, en al van jongs af aan hield ik ervan om tekenfilms te tekenen. Het was mijn favoriete bezigheid. We hadden een geweldige hond genaamd Spike. Hij was geen gewone hond; hij was ongelooflijk slim en grappig, en hij deed dingen die ons allemaal aan het lachen maakten. Later zou hij de inspiratie worden voor een heel beroemde beagle die je misschien wel kent. Als kind was ik nogal verlegen en vond ik het moeilijk om te zeggen wat ik voelde. Tekenen werd mijn speciale manier om mijn gedachten en gevoelens te delen zonder woorden te hoeven gebruiken. Als ik een potlood en papier had, kon ik alles uitdrukken. Een van de spannendste momenten uit mijn jeugd was toen een tekening die ik van Spike had gemaakt, werd gepubliceerd in een echte krant. Het was geweldig om mijn werk gedrukt te zien, en het gaf me de hoop dat ik misschien ooit een echte tekenaar kon worden.
Nadat ik in het leger had gediend, wist ik zeker wat ik wilde doen met mijn leven: ik moest en zou een striptekenaar worden. Ik begon met het maken van mijn eerste stripverhaal, genaamd 'Li'l Folks'. Ik stuurde mijn werk naar veel kranten en tijdschriften, maar ik kreeg vaak 'nee' te horen. Dat was soms moeilijk, maar ik gaf nooit op. Ik bleef tekenen en mijn verhalen verbeteren, omdat ik echt in mijn personages geloofde. Toen kwam de belangrijkste dag van mijn carrière: 2 oktober 1950. Op die dag verscheen mijn nieuwe strip, 'Peanuts', voor het eerst in de kranten. De wereld maakte kennis met de goeie ouwe Charlie Brown. Charlie Brown leek in veel opzichten op mij; hij maakte zich vaak zorgen en de dingen liepen niet altijd zoals gepland. En natuurlijk was er zijn hond, Snoopy, die was gebaseerd op mijn hond Spike. Al snel kwamen daar de rest van de vrienden bij, zoals de bazige Lucy, haar broertje Linus met zijn dekentje, en de pianospelende Schroeder. Veel van hun avonturen en gevoelens kwamen rechtstreeks uit mijn eigen leven en ervaringen.
Tot mijn grote verbazing werd 'Peanuts' beroemd over de hele wereld. Kinderen en volwassenen lazen de strips in de krant en hielden van Charlie Brown en zijn vrienden. Een van de meest bijzondere momenten was in 1965, toen mijn personages tot leven kwamen in een tv-special genaamd 'A Charlie Brown Christmas'. Het was een droom die uitkwam om ze te zien bewegen en praten. Ik was zo toegewijd aan mijn werk dat ik bijna 50 jaar lang elke dag zelf elke strip tekende. Ik wilde er zeker van zijn dat elk grapje en elke tekening precies goed was. In 1999 besloot ik dat het tijd was om met pensioen te gaan en tekende ik mijn laatste strip. Ik leefde een vol leven, en mijn grootste droom was altijd dat mijn personages mensen blijdschap en troost zouden brengen. Ik hoop dat Charlie Brown, Snoopy en de hele bende je nog steeds laten lachen en je eraan herinneren dat het oké is om gewoon jezelf te zijn.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien