Het Verhaal van Energie

Hallo. Kun je raden wie ik ben? Ik ben het gewiebel in je tenen als je danst en de giechel in je buik als je lacht. Ik help je supersnel rennen in het park en de allerhoogste blokkentorens bouwen. Ik ben de warme zonneschijn op je gezicht en het felle licht van je lampje als je naar bed gaat. Ik laat speelgoedauto's door de kamer zoeven en help vliegtuigen hoog in de lucht vliegen. Ik ben een geheime kracht die overal is en alles laat bewegen, bewegen, bewegen.

Heel, heel lang geleden voelden mensen mij wel, maar ze kenden mijn naam niet. Ze voelden mijn warmte van het knetterende vuur waarop ze hun eten kookten. Ze zagen hoe ik hun boten over het water duwde als de wind blies. Een heel slim persoon genaamd James Prescott Joule merkte heel lang geleden, in de jaren 1840, iets op. Hij zag dat als dingen warm worden, ik er ben, en als dingen bewegen, ik er ook ben. Hij besefte dat ik kon veranderen van de ene vorm in de andere, net als een superheld die een ander pak aandoet. Ik kon de warmte van een vuur zijn of de duw die een trein laat rijden.

Heb je het al geraden? Ik ben Energie. Ik kan stil zijn, zoals het eten dat je eet en je helpt groot en sterk te worden. Ik kan luid zijn, zoals het geluid van een trommel. Ik kan fel zijn, zoals het scherm waarop je tekenfilms kijkt. Ik kan niet gemaakt worden of verdwijnen; ik verander gewoon van het ene in het andere. Vandaag de dag geef ik stroom aan je huis, je school en alle geweldige machines die ons helpen leren en spelen. Ik zal er altijd zijn, om je te helpen de wereld te ontdekken en nieuwe avonturen te bedenken.

Leesbegripsvragen

Klik om het antwoord te zien

Antwoord: De slimme persoon was James Prescott Joule.

Antwoord: Energie laat de speelgoedauto door de kamer zoeven.

Antwoord: Ze voelden de warmte van het vuur.