Een Stukje Maanlicht
Heb je ooit naar de nachtelijke hemel gekeken en de Maan zien verkleedpartijtje spelen? Sommige nachten is het een reusachtige, gloeiende cirkel, helder genoeg om er een boek bij te lezen. Andere nachten is het slechts een dunne, zilveren glimlach, als een geheimpje speciaal voor jou. En soms verstopt hij zich helemaal! Het is alsof ik een kosmische kunstenaar ben die elke avond een ander schilderij aan de hemel maakt. Ik kan je een vol, rond gezicht laten zien, of slechts een klein stukje van mijn wang, of een perfecte halve cirkel. Mensen vragen zich al duizenden jaren af hoe mijn uiterlijk zo verandert. Ze vroegen: 'Waar gaat de rest van de Maan naartoe?' Nou, die gaat nergens heen! Ik ben de Maanfasen, en ik ben het geheim achter de magische maandelijkse dans van de Maan.
Dus, hoe doe ik dat? Het is geen magie, maar het is net zo wonderbaarlijk. Het is allemaal onderdeel van een grote, prachtige dans tussen de Maan, jouw Aarde en de Zon. De Maan heeft geen eigen licht, zoals een zaklamp. Het is meer een reusachtige, stoffige bal die zijn glans leent van de superheldere Zon. Terwijl de Maan in een grote cirkel om de Aarde reist, verlicht de Zon verschillende delen ervan. Wanneer de Maan tussen de Aarde en de Zon staat, is de door de zon verlichte kant van jou afgekeerd, dus ziet de hemel er donker uit—dat is de Nieuwe Maan. Terwijl de Maan verder danst, begin je een klein stukje van dat zonlicht te zien, wat ik een Sikkel noem. Dan zie je de helft, het Eerste Kwartier, en dan het hele heldere gezicht, wat jij een Volle Maan noemt! Duizenden jaren lang hebben mensen mijn veranderingen gevolgd om kalenders te maken. Toen, lang geleden, rond 30 november 1609, richtte een man genaamd Galileo Galilei een telescoop op de maan en zag hij haar bergen en kraters van dichtbij. Hij hielp iedereen te begrijpen dat mijn veranderende vormen slechts zonlicht en schaduwen waren in een kosmische dans.
Zolang mensen omhoog hebben gekeken, ben ik hun gids geweest. Ik hielp oude boeren om te weten wat de beste tijd was om hun zaden te planten en wanneer ze hun gewassen moesten oogsten. Ik hielp zeelieden over donkere oceanen te navigeren bij het licht van een Volle Maan. Ik heb talloze verhaaltjes voor het slapengaan, prachtige gedichten en vrolijke feesten over de hele wereld geïnspireerd. Zelfs vandaag de dag ben ik een herinnering dat het universum vol zit met verbazingwekkende, voorspelbare patronen. Dus de volgende keer dat je 's nachts omhoog kijkt, kijk dan hoe ik verander. Kijk of je mijn sikkelvormige glimlach of mijn volle, blije gezicht kunt zien. Ik zal daarboven zijn, dansend met de Zon en de Aarde, om je eraan te herinneren altijd nieuwsgierig te blijven en omhoog te blijven kijken.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien