Het Verhaal van Kans

Heb je ooit een muntje opgegooid en “Kop.” geroepen voordat het landde. Of je afgevraagd of je een paraplu mee moest nemen, zelfs als de zon scheen. Dat gevoel van het niet zeker weten, maar wel een goede gok hebben—dat ben ik. Ik ben de ‘misschien’ en de ‘wat als’. Ik leef in de ruimte tussen een duidelijke ‘ja’ en een stellige ‘nee’. Ik zit in elke worp van de dobbelsteen in een bordspel en in elke schudbeurt van een pak kaarten. Voordat mensen mijn naam kenden, noemden ze het gewoon geluk of toeval. Ze hoopten op het beste, duimden en wachtten af wat er zou gebeuren. Maar ze voelden me altijd daar, fluisterend over wat zou kunnen zijn. Hallo daar, ik ben Kans, en ik help je de wondere wereld van het toeval te begrijpen.

Heel lang dachten mensen dat ik gewoon een mysterie was. Maar toen werden ze nieuwsgierig, vooral als ze spelletjes speelden. Een man in Italië genaamd Gerolamo Cardano, die meer dan 400 jaar geleden leefde, hield van kansspelen. Rond het jaar 1564 schreef hij een boek genaamd Boek over Kansspelen, waarin hij probeerde mij met getallen te doorgronden. Hij was een van de eersten die zag dat ik niet zomaar willekeurig geluk was; ik had regels en patronen. Toen, op een zomerdag in 1654, begonnen twee heel slimme vrienden in Frankrijk, Blaise Pascal en Pierre de Fermat, brieven aan elkaar te schrijven. Een vriend had hun een lastige vraag gesteld over een dobbelspel: als het spel vroegtijdig moest stoppen, hoe moesten ze het prijzengeld dan eerlijk verdelen. Pascal en Fermat realiseerden zich dat ze wiskunde konden gebruiken om de kansen van elke speler om te winnen te berekenen. Ze ontdekten dat door alle mogelijke manieren waarop het spel kon eindigen te tellen, ze konden voorspellen wat het meest waarschijnlijk was dat er zou gebeuren. Ze veranderden mij van een raadspelletje in een echte wetenschap. Ze gaven me een stem, en die stem was getallen.

Vandaag de dag ben ik overal, en ik ben veel meer dan alleen spelletjes. Als een weerman zegt dat er 70% kans op regen is, dan ben ik dat. Ik help je beslissen of je een regenjas moet meenemen. Als dokters een nieuw medicijn testen, gebruiken ze mij om te begrijpen hoe waarschijnlijk het is dat het mensen beter maakt. Ik help bij het ontwerpen van je favoriete videogames, door de kansen te bepalen om een zeldzame schat te vinden. Ik help wetenschappers zelfs de ruimte te verkennen door de waarschijnlijkheid van een meteorenregen te berekenen. Ik geef je geen kristallen bol om de toekomst perfect te zien, maar ik geef je iets nog beters: de kracht om slimme keuzes te maken. Ik help je de mogelijkheden af te wegen, risico's te begrijpen en vooruit te plannen. Dus de volgende keer dat je je afvraagt 'wat als?', denk dan aan mij. Ik ben Kans, en ik ben hier om je te helpen navigeren door de geweldige mogelijkheden van morgen.

Leesbegripsvragen

Klik om het antwoord te zien

Antwoord: Ze probeerden uit te zoeken hoe ze het prijzengeld van een dobbelspel eerlijk moesten verdelen als het spel vroegtijdig moest stoppen.

Antwoord: Het betekent dat ze stopten met alleen maar raden of hopen op geluk, en in plaats daarvan wiskunde en getallen gingen gebruiken om de kans op iets te berekenen, waardoor het een serieuze studie werd.

Antwoord: Mensen werden waarschijnlijk nieuwsgierig omdat ze wilden winnen. Als ze de kansen konden begrijpen, konden ze betere beslissingen nemen en hadden ze meer kans om het spel te winnen in plaats van alleen op geluk te vertrouwen.

Antwoord: Twee voorbeelden zijn weersvoorspellingen die ons vertellen of we een regenjas moeten meenemen, en dokters die de kans berekenen dat een nieuw medicijn werkt.

Antwoord: Ze voelden zich waarschijnlijk onzeker en machteloos. Ze konden alleen maar hopen op het beste of duimen, omdat ze geen manier hadden om te voorspellen wat er waarschijnlijk zou gebeuren.