Gladys West en de pratende sterren
Hallo daar. Mijn naam is Gladys West en ik ben dol op getallen. Voor mij zijn getallen als een geheime code om onze grote, mooie wereld te begrijpen. Toen ik een klein meisje was, vroeg ik me af: 'Hoe weten we precies waar we zijn?'. Ik stelde me een magische kaart voor die je kon vertellen: 'Je bent precies HIER.', zodat niemand ooit meer zou verdwalen.
Mijn vrienden en ik hadden een supergoed idee. Wat als we een speciale helper, een glimmende satelliet, heel hoog de lucht in stuurden om bij de sterren te wonen? Deze helper zou heel slim zijn en kleine, onzichtbare berichtjes naar de aarde kunnen sturen. Op een heel spannende dag, 22 februari 1978, keken we allemaal toe hoe een grote raket zich klaarmaakte. Met een luid aftellen, 5-4-3-2-1... SJOEF. De raket schoot omhoog en bracht ons eerste kleine sterretje, genaamd Navstar 1, hoger en hoger de ruimte in.
En raad eens? Het werkte. Ons kleine sterretje begon zijn geheime berichtjes te sturen. Al snel stuurden we meer satellietvriendjes omhoog om hem gezelschap te houden. Nu, als jouw familie een kaart op een telefoon gebruikt om de weg naar de speeltuin te vinden, luisteren ze naar mijn sterren. Ze helpen ons allemaal de weg te vinden. Dus de volgende keer dat je naar de hemel kijkt, onthoud dan dat mijn vrienden en ik daar een paar behulpzame sterren hebben neergezet, allemaal omdat we nieuwsgierig waren en samenwerkten.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien