Broer Konijn en de Teerpop
Hallo daar! De zon is warm op mijn snorharen en de klaver is zoet. Mijn naam is Broer Konijn, en deze braamstruik hier is mijn favoriete plekje in de hele wijde wereld. Het is hier veilig en vertrouwd, wat belangrijk is als je zo snel en slim bent als ik, want grotere beesten zoals Broer Vos proberen me altijd te vangen. Maar dat is ze nog niet gelukt! Mensen vertellen al heel, heel lang verhalen over mijn avonturen, en een van de beroemdste is het verhaal van de Teerpop.
Op een dag was die stiekeme Broer Vos het beu om voor de gek gehouden te worden. Dus mengde hij wat plakkerige teer en maakte een pop die eruitzag als een klein persoontje. Hij zette deze 'Teerpop' precies langs de kant van de weg, wetende dat ik voorbij zou komen huppelen. En jawel hoor, daar kwam ik aan, hopsakee. 'Morgen!' zei ik tegen de Teerpop, maar de pop zei geen woord. Ik vond dat hij wel erg onbeleefd was, dus waarschuwde ik hem: 'Als je geen gedag zegt, zal ik je manieren leren!' Maar de Teerpop zei nog steeds niets. Dus ik balde mijn vuist en—BAM!—mijn hand zat muurvast in de teer. Ik probeerde het met mijn andere hand, daarna met mijn voeten, en al snel zat ik helemaal vast en kon ik geen snorhaar meer bewegen.
Net op dat moment kwam Broer Vos lachend vanachter een struik tevoorschijn. 'Nu heb ik je, Broer Konijn!' juichte hij. Broer Vos vroeg zich hardop af wat hij met me zou doen. Dat was het moment waarop mijn snelle brein begon te werken. 'O, alsjeblieft, Broer Vos!' riep ik. 'Braad me, hang me op, doe wat je wilt... maar alsjeblieft, o alsjeblieft, gooi me niet in die braamstruik!' Broer Vos dacht dat het pijn doen in de braamstruik wel het allerergste moest zijn. Dus, met een flinke zwaai, gooide hij me precies in het midden van de doornige struiken. Ik landde zachtjes, schudde mezelf uit en riep vanuit de veiligheid van de doornen: 'Ik ben geboren en getogen in een braamstruik, Broer Vos!' En met een zwiep van mijn staart was ik verdwenen.
Zo ben ik ontsnapt! Deze verhalen waren niet alleen voor de lol, zie je. Lang geleden werden mijn verhalen voor het eerst verteld door tot slaaf gemaakte Afro-Amerikanen. Ze deelden ze 's avonds om hun kinderen iets te leren en om elkaar hoop te geven. De verhalen lieten zien dat zelfs als je niet de grootste of de sterkste bent, je je verstand kunt gebruiken om moeilijkheden te overwinnen. Vandaag de dag worden mijn verhalen nog steeds verteld in boeken en films, en herinneren ze iedereen eraan dat een slim verstand het krachtigste gereedschap is dat je kunt hebben. Ze helpen ons een wereld voor te stellen waarin de kleine kan winnen, en dat is een verhaal dat het waard is om voor altijd te delen.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien