Steensoep
Hallo daar! Mijn naam is Leo en mijn laarzen hebben duizend stoffige wegen bewandeld. Op een koude middag rammelde mijn buik als een brommende beer toen ik een rustig dorpje binnenliep. Ik klopte op een deur in de hoop op een hapje te eten, maar de persoon die opendeed schudde verdrietig zijn hoofd, en al snel was elke deur voor mij gesloten. Maar ik had een geheim plan, een prachtige truc met een simpele, gladde steen. Dit is het verhaal van hoe we allemaal leerden om Steensoep te maken.
Midden op het dorpsplein maakte ik een klein, knisperend vuurtje en zette mijn grootste pan erop, gevuld met water uit de put. Toen, met een klein gebaar, liet ik mijn speciale steen erin vallen! Plons! Al snel keken er nieuwsgierige gezichten vanachter de gordijnen. Een klein meisje kwam dichterbij. 'Wat ben je aan het maken?' fluisterde ze. 'Steensoep!' zei ik trots. 'Het is heerlijk, maar het zou nog lekkerder zijn met een zoete wortel.' Ze rende weg en bracht er een terug! Toen voegde een boer een dikke aardappel toe, een bakker een handvol uien, en al snel deed iedereen er iets kleins in de pan.
De pan borrelde met de heerlijkste geur, en al snel was de soep klaar. Iedereen in het dorp haalde zijn kom tevoorschijn, en we zaten allemaal samen en deelden de warme, lekkere soep die we hadden gemaakt. We lachten en praatten, niet langer vreemden met gesloten deuren. Ze beseften dat de echte magie helemaal niet in mijn steen zat—het zat in het delen. Door allemaal een beetje te geven, hadden we een groot feestmaal voor iedereen gemaakt. Dit verhaal wordt vandaag de dag nog steeds verteld om ons eraan te herinneren dat wanneer we samenwerken en delen, we iets geweldigs kunnen maken waar de hele wereld van kan genieten.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien