De Slimme Haas en de Dwaze Leeuw
Hallo daar. Mijn naam is Shashaka, en mijn lange oren kunnen het zachtste gefluister van de wind door het hoge gras horen. Ik woon in een prachtig, zonnig bos vol kwebbelende apen en kleurrijke vogels, maar de laatste tijd is er een donkere schaduw over ons huis gevallen. Een machtige maar erg dwaze leeuw genaamd Bhasuraka riep zichzelf uit tot koning en eiste dat een van ons elke dag naar zijn hol zou komen voor zijn avondeten. Al mijn vrienden waren zo bang, en ons gelukkige thuis werd een plek vol zorgen. Dit is het verhaal van hoe een klein konijn zoals ik een groot probleem aanpakte, een verhaal dat mensen nu De Slimme Haas en de Dwaze Leeuw noemen.
Op een dag was het mijn beurt. Mijn hart klopte als een trommel, maar terwijl ik langzaam naar het hol van de leeuw huppelde, ontstond er een idee in mijn hoofd. Ik besloot heel, heel laat te komen. Toen ik eindelijk aankwam, brulde Bhasuraka van de honger en woede. 'Waarom ben je zo laat, jij kleine maaltijd?' bulderde hij. Ik haalde diep adem en vertelde hem een verhaal. 'O grote Koning,' zei ik, terwijl ik diep boog. 'Het is niet mijn schuld. Onderweg hiernaartoe hield een andere leeuw, die beweerde de echte koning van dit bos te zijn, me tegen. Hij zei dat u een bedrieger was.' De trots van de leeuw was gekrenkt. Hij zette zijn borst op en brulde: 'Een andere koning? Onmogelijk. Breng me onmiddellijk naar deze bedrieger.'
Ik leidde de woedende leeuw door het bos naar een diepe, donkere waterput vol stilstaand water. 'Hij woont daaronder, uwe majesteit,' fluisterde ik, terwijl ik in de put wees. Bhasuraka stampte naar de rand en tuurde naar beneden. Hij zag zijn eigen boze gezicht naar hem terugkijken vanaf het wateroppervlak. Denkend dat het de andere leeuw was, slaakte hij de grootste brul die hij kon. De weerspiegeling brulde stilzwijgend terug. Blind van woede sprong de dwaze leeuw met een enorme plons in de put om tegen zijn eigen spiegelbeeld te vechten, en hij werd nooit meer gezien. Ik huppelde terug naar mijn vrienden, en een luid gejuich steeg op tussen de bomen. We waren eindelijk vrij. Onze kleine gemeenschap leerde dat je niet de grootste of de sterkste hoeft te zijn om een probleem op te lossen; soms is een slim verstand het krachtigste gereedschap van allemaal. Dit verhaal, uit een heel oude verzameling Indiase verhalen genaamd de Panchatantra, wordt al duizenden jaren verteld om iedereen eraan te herinneren dat slimheid sterker kan zijn dan kracht. Het inspireert kinderen vandaag de dag nog steeds om creatief en dapper te denken, en bewijst dat zelfs de kleinsten onder ons een heel groot verschil kunnen maken.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien