De Legende van Koning Arthur
Mijn stem is zo oud als de fluisterende wind door de eikenbomen, en ik heb tijdperken zien komen en gaan. Ik ben Merlijn, en ik herinner me een tijd waarin het land Brittannië in schaduwen was gehuld, een koninkrijk zonder koning om het te leiden. Nadat de grote Koning Uther Pendragon was overleden, vochten heren en baronnen verbeten om de kroon, en het land leed onder hun gekibbel. Maar ik kende een geheim, een profetie die mij was ingefluisterd door de oude magie van de wereld: er was een ware koning op komst. Dit is het verhaal van zijn begin, het verhaal dat we De Legende van het Zwaard in de Steen noemen. Op een koude winterochtend, toen rijp de wereld wit kleurde, werden de mensen van Londen wakker met een wonder. Op het kerkhof stond een grote marmeren steen, en daarin was een massief stalen aambeeld geklemd. Diep in het aambeeld stak een prachtig zwaard met gouden woorden die op het gevest glinsterden: 'Wie dit zwaard uit deze steen en dit aambeeld trekt, is de rechtmatige koning van heel Engeland.'. Kun je je de opwinding voorstellen?. Ridders en edelen, sterk en trots, kwamen uit alle hoeken van het koninkrijk. Ieder van hen legde zijn handen om het gevest en trok, hun gezichten werden rood van de inspanning. Ze spanden zich tot het uiterste in, maar het lemmet bewoog niet, zelfs geen centimeter. Het was alsof het deel uitmaakte van de steen zelf, en lachte om hun brute kracht. Het zwaard wachtte, zie je, niet op de sterkste of de rijkste, maar op degene met het zuiverste hart en de edelste geest.
Tussen de drukke menigte bevond zich een jonge jongen genaamd Arthur, een schildknaap die niets wist van zijn koninklijke bloed. Hij was vriendelijk en eerlijk, met een hart vol loyaliteit, en diende zijn oudere pleegbroer, Heer Kay. Op een dag werd er een groot toernooi gehouden, en Heer Kay besefte dat hij zijn zwaard in hun herberg had vergeten. "Haal het voor me, Arthur!" beval hij. Arthur, altijd plichtsgetrouw, haastte zich weg om het te vinden, maar de herberg was op slot. Wanhopig om zijn broer niet teleur te stellen, zocht hij naar een ander zwaard en herinnerde zich dat op het kerkhof. Denkend dat het gewoon een vergeten zwaard was dat daar voor de veiligheid was vastgezet, rende hij ernaartoe. Zonder enige ceremonie pakte hij het gevest vast. Wat denk je dat er gebeurde?. Met een zachte, gemakkelijke ruk gleed het zwaard uit de steen, zo soepel alsof het uit water kwam. In het begin kon niemand zijn ogen geloven. Hoe kon deze onbekende jongen slagen waar de machtigste krijgers hadden gefaald?. Heer Kay probeerde te beweren dat hij het had gedaan, maar ik wist de waarheid. Toen Arthur het zwaard terug in de steen plaatste, kon niemand anders het ook maar een centimeter bewegen. Toen hij het er weer uittrok, barstte er een groot gejuich los uit de menigte, en ze knielden en bejubelden hem als hun ware koning. Met mijn leiding groeide Koning Arthur uit tot een wijze en rechtvaardige heerser. Hij kreeg een nieuw, nog specialer zwaard, het magische Excalibur, van de mysterieuze Vrouwe van het Meer. Hij verzamelde de dapperste en meest eervolle ridders van het land, mannen zoals de dappere Heer Lancelot en de zuiverhartige Heer Galahad, en bracht hen samen aan een grote ronde tafel. Aan deze tafel was geen ridder groter dan de ander; ze waren allen gelijk, verbonden door een eed om geen kwaad te doen, barmhartig te zijn en degenen in nood te helpen. Samen bouwden ze een schitterende stad genaamd Camelot, een baken van hoop en ridderlijkheid dat over de hele wereld beroemd werd.
Vanuit de glanzende muren van Camelot vertrokken de Ridders van de Ronde Tafel op ongelooflijke avonturen. Ze waren als de superhelden van hun tijd, ze vochten tegen angstaanjagende draken, waren gemene tovenaars te slim af en redden dorpelingen van reuzen. Hun allergrootste queeste was de zoektocht naar de Heilige Graal, een heilige beker waarvan werd gezegd dat deze genezing, eindeloze vrede en geluk bracht aan iedereen die hem vond. Deze verhalen over moed en eer werden eeuwenlang rond de haard verteld en inspireerden iedereen die ze hoorde. Maar zelfs de helderste lichten moeten soms het donker onder ogen zien. Vriendschappen werden op de proef gesteld, en groot verdriet kwam uiteindelijk naar Camelot. In zijn laatste, epische gevecht raakte Arthur zwaargewond. Hij beval zijn meest loyale ridder, Heer Bedivere, om het magische Excalibur terug te geven aan het water. Toen Heer Bedivere het zwaard wierp, rees er een arm uit het meer om het te vangen, en daarna verdween het onder de golven. Een mysterieuze boot met drie koninginnen verscheen om de stervende koning weg te voeren naar het magische eiland Avalon, waar wordt gezegd dat hij rust, wachtend om terug te keren als zijn koninkrijk hem ooit weer nodig heeft. Het verhaal van Koning Arthur gaat niet alleen over zwaarden en magie. Het gaat over het krachtige idee dat zelfs een schijnbaar gewone persoon een buitengewone bestemming kan hebben. Het leert ons over moed, de onbreekbare band van vriendschap en de droom om een eerlijke en rechtvaardige wereld te creëren. Honderden jaren lang heeft deze legende talloze boeken, schilderijen en films geïnspireerd, en ons eraan herinnerd dat de zoektocht naar het goede een reis is die we allemaal kunnen delen. De droom van Camelot leeft voort in onze harten, een tijdloos verhaal dat onze verbeelding blijft prikkelen en ons doet afvragen welke held er in ieder van ons schuilt.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien