De Steenhouwer

In een zonnig land met hoge bergen was er een man genaamd Saburo. Saburo was een steenhouwer en hij hakte de hele dag in grote, grijze rotsen. De zon was heel warm en het werk was zwaar, maar Saburo was sterk. Op een dag zag hij een rijke prins in een prachtige stoel voorbijkomen en hij dacht: 'Oh, ik wou dat ik zo machtig was als hij!' Dit is het verhaal van Saburo, een verhaal dat veel mensen De Steenhouwer noemen.

Plotseling hoorde een magische geest van de berg zijn wens. Poef! Saburo werd een prins met zachte, zijden kleren. Maar de zon was te heet! 'Ik wou dat ik de zon was,' zei hij. Poef! Hij was de zon en scheen met zijn grote, felle licht op iedereen. Maar toen kwam er een grote wolk en die blokkeerde zijn licht. 'Ik wou dat ik die wolk was,' dacht Saburo. Poef! Hij was een zachte, witte wolk die hoog in de lucht dreef. Maar de wind duwde hem heen en weer! 'Ik wou dat ik de wind was,' riep hij. Poef! Hij was de sterke wind en blies overal. Hij blies en blies tegen de reusachtige berg, maar de berg bewoog niet. De berg was sterker dan de wind!

Dus wenste Saburo dat hij de berg was. Poef! Hij was een enorme, sterke berg. Hij voelde zich zo krachtig en stil. Maar toen voelde hij een klein getik aan zijn voeten. Tik, tik, tik. Hij keek naar beneden en zag een kleine steenhouwer die in zijn rots hakte. Saburo besefte dat de steenhouwer sterker was dan de berg! Op dat moment wilde hij alleen maar weer zichzelf zijn. Poef! Hij was weer Saburo de steenhouwer, blij met zijn hamer en zijn werk. Hij leerde dat jezelf zijn het beste en het sterkste is wat je kunt zijn. Iedereen is speciaal op zijn eigen manier.

Leesbegripsvragen

Klik om het antwoord te zien

Antwoord: Saburo de steenhouwer en een magische geest.

Antwoord: Hij hakte in grote, grijze rotsen.

Antwoord: De geest maakte het geluid 'Poef!'