Het verhaal van Antarctica
Ik ben een reusachtig, slapend land helemaal onderaan de wereld. Ik ben bedekt met een dikke, witte deken van ijs die schittert onder de zon. De wind fluistert geheimen over mijn besneeuwde vlaktes en machtige gletsjers glijden langzaam naar de zee. Soms zie je briljante kleuren blauw in mijn ijs, en overal is het wit, wit, wit. Pinguïns waggelen vrolijk rond en zeehonden liggen te zonnen op drijvende ijsschotsen. Ik ben een plek van stilte en kou, maar vol leven en wonderen. Ik ben Antarctica.
Duizenden jaren lang wisten mensen niet eens dat ik bestond. Ze droomden alleen maar van een groot zuidelijk land. Toen, in de jaren 1820, kwamen er dappere ontdekkingsreizigers in grote houten schepen. Ze voeren in mijn ijskoude wateren en zagen voor het eerst mijn ijzige kusten. Wat moeten ze verbaasd zijn geweest. Veel later kwamen er nog meer avonturiers, zoals Roald Amundsen en Robert Falcon Scott. Ze hadden een spannend doel: ze wilden als eerste het uiterste puntje van mij bereiken, de Zuidpool. Stel je hun reis voor, met bijtende winden en eindeloze, witte vlaktes om hen heen. Het was een echte race. Uiteindelijk, op 14 december 1911, stonden Roald Amundsen en zijn team op de bodem van de wereld. Ze hadden het gehaald. Het was een overwinning na een heel groot avontuur.
Na al die avonturen en races, besloten de landen van de wereld iets heel bijzonders. Ze vonden dat ik niet van één land of één persoon mocht zijn. Ik moest van iedereen zijn, een plek voor vrede en wetenschap. Daarom ondertekenden ze op 1 december 1959 een speciale belofte, het Antarctisch Verdrag. Nu komen er wetenschappers uit de hele wereld naar mij toe om samen te werken. Ze bestuderen mijn oude ijs om te leren over hoe de aarde vroeger was. Ze kijken naar mijn geweldige dieren, zoals walvissen en pinguïns, en ze bestuderen de sterren in mijn heldere, donkere hemel. Ik ben een plek waar mensen uit verschillende landen vrienden zijn en hun ontdekkingen delen. Zo leer ik iedereen hoe belangrijk het is om onze prachtige planeet te beschermen, vandaag en voor altijd.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien