Het Verhaal van Azië
Stel je een plek voor waar je op één dag de hoogste, met sneeuw bedekte bergen kunt voelen die de wolken aanraken, en dan kunt reizen naar uitgestrekte, warme woestijnen waar het zand zich uitstrekt zover het oog reikt. Ik ben een land van uitersten. In mijn diepe, groene oerwouden sluipen tijgers stilletjes door de schaduwen, terwijl in mijn bruisende steden miljoenen mensen wonen in gebouwen die tot in de hemel lijken te reiken. Ik heb rivieren die zo lang zijn dat ze door vele verschillende landen stromen en oceanen die zachtjes tegen mijn kusten kabbelen. Van de ijzige kou in het noorden tot de tropische warmte in het zuiden, ik houd een wereld van wonderen in mij. Ik ben het grootste continent op aarde. Ik ben Azië.
Mijn verhaal begon duizenden jaren geleden, lang voordat er kaarten waren om mijn uitgestrekte land te tonen. De eerste grote gemeenschappen van mensen ontstonden langs de oevers van mijn machtige rivieren. Mensen in Mesopotamië, tussen de rivieren de Tigris en de Eufraat, leerden als eersten schrijven op kleitabletten. Rond dezelfde tijd bouwden mensen in de Indusvallei geplande steden met ingenieuze waterwegen. Ze waren de pioniers van de beschaving. Honderden jaren gingen voorbij en ik werd een kruispunt van ideeën. Een beroemde route, bekend als de Zijderoute, was geen echte weg van zijde, maar een netwerk van paden die mijn hart doorkruisten. Kooplieden zoals Marco Polo reisden maandenlang om zijde, specerijen en edelstenen te verhandelen. Maar ze deelden iets veel waardevollers: kennis. Ideeën reisden sneller dan welke karavaan dan ook. In het oude China werden verbazingwekkende uitvindingen gedaan die de wereld voorgoed zouden veranderen. Rond het jaar 105 na Christus werd papier uitgevonden, waardoor verhalen en kennis gemakkelijk konden worden opgeschreven en gedeeld. Later kwamen de boekdrukkunst, waardoor boeken voor meer mensen beschikbaar werden, en het kompas, dat zeelieden hielp de weg over de uitgestrekte oceanen te vinden. Ik ben ook de geboorteplaats van diepe gedachten. Een prins genaamd Siddhartha Gautama zocht naar de zin van het leven en werd de Boeddha, wiens leer van vrede en vriendelijkheid zich over mijn land en ver daarbuiten verspreidde.
Mijn verhaal is nog lang niet ten einde. Ik ben een levend, ademend verhaal dat elke dag nieuwe hoofdstukken schrijft. Als je vandaag door mijn landen reist, zie je oude tempels, waar al duizenden jaren wordt gebeden, in de schaduw staan van futuristische wolkenkrabbers die glinsteren in de zon. Je kunt een boer zien die zijn rijstveld bewerkt met methoden die van generatie op generatie zijn doorgegeven, terwijl niet ver daarvandaan ingenieurs de volgende technologische doorbraak creëren. Deze mix van oud en nieuw is wat mij zo speciaal maakt. Mijn hart klopt op het ritme van oude tradities en moderne innovatie. Ik ben nog steeds een plek van verbinding, waar mensen van over de hele wereld samenkomen om heerlijk eten, prachtige verhalen en grote dromen te delen. En zo blijf ik mensen inspireren, hen herinneren aan het verleden en hen uitnodigen om deel uit te maken van mijn eindeloze toekomst.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien