Het Grote Zonnige Land

Stel je een plek voor waar de zon de rode aarde verwarmt totdat die gloeit als een geheim vuur. Dat is het gevoel in mijn hart, een uitgestrekt, droog centrum vol eeuwenoude rotsen en eindeloze horizonten. Stel je nu voor dat je langs mijn randen rent, waar duizenden kilometers zandstranden de koele, heldere oceaan ontmoeten. De golven fluisteren verhalen terwijl ze aanspoelen, verhalen over lange reizen over het sprankelende blauwe water dat mij volledig omringt. Ik ben een reusachtig eiland, een heel continent voor mezelf. Als je goed luistert, hoor je mijn speciale muziek. Het is de luide, lachende roep van de kookaburra hoog in een eucalyptusboom, een geluid dat voelt als pure vreugde. Het is het zachte plof, plof, plof van de krachtige voeten van een kangoeroe terwijl hij bij zonsondergang over de grasvlakten stuitert. Ik ben een land van contrasten, van weelderige groene regenwouden vol leven tot stille woestijnen die zich uitstrekken zover het oog reikt. Ik bewaar zoveel geheimen en wonderen, met wezens die zo uniek zijn dat ze uit een andere wereld lijken te komen. Mensen noemen mij al lang het Land Down Under, een mysterieuze plek aan de onderkant van de wereldbol. Ik ben het continent Australië.

Mijn verhaal is een van de oudste ter wereld. Het begon meer dan 65.000 jaar geleden, lang voordat kaarten mijn vorm lieten zien. Mijn eerste kinderen, de Eerste Volkeren, kwamen aan en leerden in perfecte harmonie met mij te leven. Ze zagen mij niet zomaar als land; ze zagen mij als een levende, ademende moeder. Ze luisterden naar mijn gefluister in de wind en leerden al mijn geheimen: welke planten konden genezen, waar water te vinden was in mijn droge hart, en hoe ze de sterren aan mijn uitgestrekte nachtelijke hemel moesten lezen. Ze vertelden verhalen over mijn schepping in wat zij de Droomtijd noemen, en zongen liederen die mijn rivieren en bergen in kaart brachten. Ze schilderden deze verhalen op mijn eeuwenoude rotsen, vooral op heilige plaatsen zoals Uluru, een reusachtige rode rots die van kleur verandert met de zon. Duizenden en duizenden jaren lang was dit ons leven samen. Toen, op een dag, verscheen er iets nieuws aan de horizon: hoge schepen met witte zeilen, die eruitzagen als reusachtige vogels op het water. In het jaar 1606 was een Nederlandse ontdekkingsreiziger, Willem Janszoon, de eerste Europeaan die langs mijn kust voer, maar hij bleef niet lang. Meer dan een eeuw later, op 29 april 1770, arriveerde een Engelse kapitein genaamd James Cook. Hij voer voorzichtig langs mijn oostkant en tekende kaarten van mijn kustlijn. Hij was zo onder de indruk van de groene heuvels en bossen dat hij dit deel van mijn land New South Wales noemde en het opeiste voor zijn koning. Niet lang daarna, op 26 januari 1788, arriveerde een hele groep schepen, de Eerste Vloot genaamd, met honderden mensen die werden gestuurd om een nieuwe kolonie te stichten. Dit was een tijd van grote verandering en strijd. Het leven was moeilijk voor de nieuwkomers, en het was een zeer droevige en verwarrende tijd voor mijn Eerste Volkeren, wier levens voor altijd veranderden. De twee verschillende werelden botsten, en dat was niet altijd gemakkelijk. Er bleven meer mensen komen, vooral in de jaren 1850. Waarom? Omdat iemand riep: 'Goud.'. Er begon een enorme goudkoorts, en plotseling haastten mensen van over de hele wereld—uit China, Amerika en Europa—zich naar mijn kusten, allemaal in de hoop een klompje goud te vinden dat hen rijk zou maken. Deze opwinding hielp mijn kleine stadjes uitgroeien tot drukke steden. Langzaam, gedurende vele jaren, begonnen de afzonderlijke koloniën verspreid over mijn land na te denken over samenwerking. Uiteindelijk, op 1 januari 1901, sloegen ze de handen ineen en werden ze één trotse natie: het Gemenebest van Australië.

Vandaag de dag is mijn verhaal een rijk tapijt, geweven met draden van over de hele wereld. Ik ben een thuis voor 's werelds oudste levende culturen en voor mensen wier families uit alle hoeken van de wereld komen, met hun eigen eten, muziek en tradities. Ik ben een continent van adembenemende wonderen. Je kunt duiken in de warme wateren van mijn Groot Barrièrerif, een magische onderwaterstad van koraal waar duizenden kleurrijke vissen rondschieten en spelen. Of je kunt diep reizen in mijn uitgestrekte, stille Outback, waar het land zich uitstrekt onder een reusachtige hemel en de sterren dichtbij genoeg lijken om aan te raken. Mijn wilde plekken zijn het thuis van mijn beroemde dieren—knuffelbaar uitziende koala's die op eucalyptusbladeren kauwen, stevige wombats die hun holen graven, en speelse vogelbekdieren die in mijn kreken zwemmen. Mijn steden, zoals Sydney en Melbourne, bruisen van de energie, vol glimmende wolkenkrabbers, geweldige kunst en briljante wetenschappers. Mijn lange verhaal staat overal geschreven—in mijn eeuwenoude rotskunst en in de moderne gebouwen die naar de hemel reiken. Ik vind het geweldig dat mensen nog steeds komen om mij te ontdekken, naar mijn verhalen te luisteren en te helpen zorgen voor mijn kostbare land en wateren. Ik ben een continent van zonneschijn en avontuur, en mijn verhaal wordt nog steeds geschreven, elke dag opnieuw, door de geweldige mensen die mij hun thuis noemen.

Leesbegripsvragen

Klik om het antwoord te zien

Antwoord: 'Contrasten' betekent grote verschillen. Een voorbeeld uit het verhaal is het verschil tussen de weelderige groene regenwouden en de stille, droge woestijnen.

Antwoord: Het was belangrijk omdat de Eerste Vloot arriveerde om een nieuwe kolonie te stichten. Het was moeilijk omdat dit het begin was van grote en vaak verdrietige veranderingen voor de Eerste Volkeren die er al woonden.

Antwoord: Het betekent dat hun liederen niet alleen mooie muziek waren, maar ook dienden als een soort gesproken kaart. De teksten beschreven de weg langs rivieren, bergen en andere belangrijke plekken, zodat ze wisten hoe ze moesten reizen en waar ze dingen konden vinden.

Antwoord: Het voelde waarschijnlijk opgewonden en een beetje overweldigd. Opgewonden omdat er zoveel nieuwe energie was en steden groeiden, maar misschien ook overweldigd door alle plotselinge veranderingen en de vele nieuwe mensen.

Antwoord: De belangrijkste boodschap is dat Australië een land is met een lang en rijk verhaal, dat het belangrijk is om voor zijn natuur en culturen te zorgen, en dat zijn verhaal nog steeds elke dag wordt geschreven door de diverse mensen die er wonen.