Het Lied van de Rivier

Stel je een klein stroompje voor, diep verborgen in een groot, donker bos. Ik begin mijn reis daar, giechelend over gladde steentjes en kietelend langs de wortels van oude bomen. Ik ben eerst zo klein dat een hertje over me heen kan springen. Maar terwijl ik verder reis, word ik groter en sterker. Andere stroompjes sluiten zich bij me aan en samen dansen we door groene weiden waar koeien rustig grazen. Ik zie oude kastelen die vanaf hoge heuvels op me neerkijken, alsof ze mijn geheimen bewaken. Mijn water stroomt en stroomt, steeds verder van huis, op een lange, avontuurlijke reis. Ik ben de rivier de Donau, een waterweg die door wel tien verschillende landen reist.

Ik ben een rivier vol verhalen. Lang, lang geleden kwamen er Romeinse soldaten naar mijn oevers. Ze waren sterk en dapper. Ze bouwden grote forten van steen en hout om hun land te beschermen. Ze gaven me zelfs een speciale naam. Ze noemden me Danubius. Ik voelde me heel belangrijk. Door de jaren heen zagen mijn golven hoe er prachtige steden naast me groeiden. Steden als Wenen, vol met muziek en paleizen, en Boedapest, met zijn twee delen die door bruggen worden verbonden. Die bruggen strekken zich over mij uit als armen die een knuffel geven. Duizenden jaren lang hebben boten op mij gevaren. Ze waren als drijvende markten, volgeladen met graan, zout en mooie stoffen. De mensen die op de boten werkten, deelden niet alleen spullen, maar ook verhalen en ideeën met elkaar. Ik was hun snelweg, hun verbinding met de wereld, en ik hielp mensen uit verschillende landen om vrienden te worden.

Mijn kabbelende water heeft altijd mensen geïnspireerd. Ik heb kunstenaars en dichters ideeën gegeven. Maar er was één man die een heel speciaal lied voor mij maakte. Zijn naam was Johann Strauss II. Op 15 februari 1867 deelde hij een prachtige wals met de wereld die hij over mij had geschreven. Hij noemde het 'An der schönen blauen Donau'. Zijn muziek was zo vrolijk en wervelend dat het leek alsof je op mijn golven danste. Mensen over de hele wereld luisterden ernaar en droomden van mijn sprankelende, stromende water. Zelfs vandaag de dag verbind ik nog steeds mensen, dieren en de natuur. Mijn water geeft leven aan vissen en vogels en brengt vreugde aan iedereen die langs mijn oevers wandelt. Mijn vrolijke, stromende lied is voor iedereen om van te genieten.

Leesbegripsvragen

Klik om het antwoord te zien

Antwoord: De reis van de Donau begint als een klein stroompje in het Zwarte Woud in Duitsland.

Antwoord: De Romeinse soldaten noemden de rivier Danubius.

Antwoord: De bruggen waren belangrijk omdat ze de verschillende delen van de steden met elkaar verbonden, net als een knuffel.

Antwoord: Nadat hij het lied schreef, begonnen mensen over de hele wereld te dromen over de prachtige, blauwe wateren van de Donau.