Het Land van Verborgen Schatten: Het Verhaal van Peru

Stel je een land voor met een ruggengraat van besneeuwde bergen die tot in de wolken reiken. Mijn voeten spetteren in een grote, blauwe oceaan en ik draag een groene mantel van regenwoud vol met kwetterende vogels en nieuwsgierige apen. In mijn zand zijn geheimen getekend, zoals reusachtige figuren van spinnen en vogels die je alleen vanuit de lucht kunt zien. Diep in mijn oerwouden en hoog op mijn bergtoppen verberg ik verloren steden die wachten om hun verhalen te fluisteren. Ik ben een land vol wonderen, oud en nieuw, en ik heb zoveel te vertellen. Ik ben Peru.

Lang, lang geleden, nog voordat je overgrootouders waren geboren, woonden er slimme mensen op mijn land. De Caral-Supe-mensen bouwden piramides die bijna net zo oud zijn als die in Egypte. Ze waren een van de eerste grote gemeenschappen hier. Later kwamen de Nazca-mensen, die kunstenaars waren op een reusachtig doek. Ze tekenden enorme dierenfiguren in mijn woestijngrond, zo groot dat je zou denken dat ze voor de goden in de hemel bedoeld waren. Maar de meest beroemde bouwers waren de Inca's. Zij waren echte meesterbouwers. Ze legden duizenden kilometers aan wegen aan door de bergen en bouwden steden van steen zonder cement te gebruiken. Hun hoofdstad heette Cusco, het hart van hun rijk. En hoog in de wolken bouwden ze een geheime stad, Machu Picchu, met stenen die zo perfect op elkaar passen dat je er geen mes tussen krijgt.

Op een dag verschenen er grote schepen aan mijn kust. Het waren ontdekkingsreizigers uit een land ver weg, genaamd Spanje. Op 26 juli 1533 liep hun leider de Inca-hoofdstad binnen. Ze brachten een nieuwe taal, nieuwe gewoontes en nieuwe verhalen met zich mee. In het begin was het een beetje vreemd, twee zulke verschillende werelden die elkaar ontmoetten. Maar na verloop van tijd begonnen de oude Inca-manieren en de nieuwe Spaanse tradities zich te mengen, als kleuren die samenvloeien op een schilderij. Deze mix creëerde iets heel nieuws en moois in mijn muziek, mijn kunst en de manier waarop mijn mensen feesten vieren en verhalen vertellen.

Vandaag de dag ben ik een land vol kleur, vrolijke festivals en heerlijk eten. Wist je dat ik de wereld een paar van haar favoriete etenswaren heb gegeven. De aardappel, in alle kleuren en maten, komt van mijn bergen. En de kleine, gezonde quinoa-zaadjes komen ook van mij. Ik vind het geweldig als er bezoekers komen om mijn schatten te ontdekken. Ze beklimmen mijn bergen, verkennen mijn regenwouden en dwalen door mijn oude steden. Ik deel graag mijn verhalen en wonderen met iedereen die wil luisteren. Misschien kom jij op een dag ook mijn wonderen ontdekken.

Leesbegripsvragen

Klik om het antwoord te zien

Antwoord: Omdat ze geweldige wegen en steden bouwden met stenen die perfect op elkaar pasten, zoals Machu Picchu.

Antwoord: De oude Inca-manieren en de nieuwe Spaanse manieren vermengden zich en creëerden een nieuwe, prachtige cultuur.

Antwoord: Peru gaf de wereld aardappelen en quinoa.

Antwoord: De Nazca-mensen tekenden de reusachtige dierenfiguren op de grond.