เรื่องเล่าของความหลากหลาย
ลองจินตนาการถึงโลกที่เต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ดูสิ. ฉันคือส่วนผสมลับที่ทำให้โลกใบนี้น่าตื่นเต้น. ฉันคือเหตุผลที่ในป่ามีทั้งต้นโอ๊กสูงตระหง่านและเฟิร์นต้นเล็กๆ ทำไมแนวปะการังถึงเต็มไปด้วยปลาหลากสีสัน และทำไมบนถนนในเมืองถึงมีเสียงภาษาและดนตรีที่แตกต่างกัน. ลองนึกภาพโลกที่มีต้นไม้แค่ชนิดเดียว ไอศกรีมรสชาติเดียว หรือมีเพลงให้ฟังแค่เพลงเดียวสิ มันคงจะน่าเบื่อมากเลยใช่ไหม. ฉันคือสิ่งที่ตรงกันข้ามกับเรื่องเหล่านั้น. ฉันคือจานสีของจิตรกรที่มีทุกสี วงออร์เคสตราที่มีเครื่องดนตรีทุกชิ้น และห้องสมุดที่มีเรื่องเล่าจากทุกมุมโลก. ฉันอยู่ในลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์ของเกล็ดหิมะแต่ละเกล็ด และอยู่ในส่วนผสมของพรสวรรค์พิเศษที่ทำให้เธอเป็นเธอ. ฉันแอบซ่อนอยู่ในทุกสิ่ง ทำให้ทุกอย่างมีชีวิตชีวาและไม่เหมือนใคร ก่อนที่ผู้คนจะรู้จักชื่อของฉัน พวกเขาก็รู้สึกถึงการมีอยู่ของฉันได้จากการสังเกตโลกรอบตัวแล้ว.
สวัสดี ฉันคือความหลากหลาย. เป็นเวลานานแล้วที่ผู้คนเห็นฉันแต่ไม่ค่อยเข้าใจความสำคัญของฉันเสมอไป. ในโลกของธรรมชาติ มีนักวิทยาศาสตร์ผู้ช่างคิดคนหนึ่งชื่อ ชาร์ลส์ ดาร์วิน เขาได้ล่องเรือไปยังหมู่เกาะกาลาปาโกสในช่วงทศวรรษ 1830. เขาได้สังเกตเห็นว่านกตัวเล็กๆ ที่เรียกว่านกฟินช์นั้นมีจะงอยปากที่แตกต่างกันไปในแต่ละเกาะ ซึ่งมีรูปร่างที่เหมาะสมกับอาหารที่พวกมันกินอย่างสมบูรณ์แบบ. เขาจึงตระหนักได้ว่าฉันนี่แหละ ความแตกต่างหลากหลายนี้ เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิตที่จะต้องปรับตัวและเจริญเติบโต. หนังสืออันโด่งดังของเขาที่ชื่อว่า 'ว่าด้วยกำเนิดของสปีชีส์' ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1859 ได้ช่วยให้ทุกคนมองเห็นพลังของฉันในโลกธรรมชาติ. แต่เรื่องราวของฉันไม่ได้เกี่ยวกับสัตว์และพืชเท่านั้น. ผู้คนเริ่มมองเห็นฉันในตัวเองเช่นกัน. พวกเขาเห็นว่าเช่นเดียวกับป่าไม้ที่แข็งแกร่งขึ้นเมื่อมีต้นไม้หลายชนิด ชุมชนก็จะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อมีผู้คนหลายประเภท. แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป. เป็นเวลานานที่ผู้คนหวาดกลัวความแตกต่าง. แต่ผู้นำที่กล้าหาญอย่าง มาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ ได้ลุกขึ้นมาพูด. ในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1963 เขาได้แบ่งปันความฝันของเขาเกี่ยวกับโลกที่ผู้คนไม่ได้ถูกตัดสินจากสีผิว แต่จากตัวตนข้างในของพวกเขา. ผลงานของเขาได้ช่วยนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เช่น กฎหมายสิทธิพลเมืองในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 ซึ่งเป็นคำสัญญาที่จะปกป้องและเคารพความหลากหลายอันน่าอัศจรรย์ในหมู่ผู้คน.
ทุกวันนี้ เธอสามารถเห็นฉันได้ทุกที่ และผู้คนก็รู้ว่าฉันเป็นเหมือนพลังพิเศษอย่างหนึ่ง. เมื่อวิศวกรจากพื้นเพที่แตกต่างกันมาทำงานร่วมกัน พวกเขาก็คิดค้นเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่น่าทึ่งได้ เพราะพวกเขาทุกคนต่างก็นำเสนอแนวคิดที่แตกต่างกัน. เมื่อเธอได้ลองชิมอาหารจากวัฒนธรรมอื่น เธอก็กำลังเพลิดเพลินกับสิ่งที่ฉันนำมาสู่โต๊ะอาหาร. เมื่อชั้นเรียนของเธอทำโครงงานร่วมกัน แนวคิดที่ดีที่สุดมักจะมาจากการผสมผสานทักษะที่เป็นเอกลักษณ์ของทุกคนเข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นศิลปิน นักเขียน ช่างก่อสร้าง หรือนักวางแผน. ฉันคือเหตุผลที่เรามีทั้งดนตรีแจ๊ส ฮิปฮอป และดนตรีคลาสสิกให้เพลิดเพลิน. ฉันอยู่ในเรื่องราวที่เธออ่าน ในเพื่อนที่เธอคบ และในวันหยุดที่เพื่อนบ้านของเธอเฉลิมฉลอง. หน้าที่ของฉันคือการทำให้ชีวิตน่าสนใจ ยืดหยุ่น และสวยงาม. ฉันเป็นเครื่องเตือนใจว่าทุกคน ทุกต้นไม้ และทุกชีวิตสัตว์ ล้วนมีบทบาทที่เป็นเอกลักษณ์และมีคุณค่า. ดังนั้น จงเฉลิมฉลองสิ่งที่ทำให้เธอแตกต่าง จงอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่ทำให้คนอื่นพิเศษ และจำไว้ว่าเมื่ออยู่รวมกัน ความแตกต่างทั้งหมดของเราจะสร้างโลกที่ยอดเยี่ยม แข็งแกร่ง และมีชีวิตชีวา. นั่นคือคำสัญญาที่ฉันมีให้เธอ.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ