โลกหลากสีสันของฉัน
หนูเคยสังเกตไหมว่าเกล็ดหิมะแต่ละเกล็ดไม่เคยมีอันไหนที่เหมือนกันเป๊ะๆ เลย. หรือสวนที่เต็มไปด้วยกุหลาบสีแดง ทานตะวันสีเหลือง และลาเวนเดอร์สีม่วงทั้งหมดในคราวเดียวกัน. ฉันคือเหตุผลของสิ่งเหล่านั้นเอง. ฉันระบายสีปีกผีเสื้อด้วยลวดลายที่แตกต่างกัน และมอบบทเพลงพิเศษเฉพาะตัวให้กับนกทุกตัว. ฉันอยู่ในอาหารที่หนูกิน ตั้งแต่สตรอว์เบอร์รีสีแดงหวานฉ่ำไปจนถึงแครอทสีเขียวกรุบกรอบ. ฉันยังอยู่ที่นั่นเมื่อหนูมองดูเพื่อนๆ ของหนูด้วย. บางคนมีผมหยิก บางคนมีผมตรง. บางคนมีดวงตาสีเหมือนท้องฟ้า และคนอื่นๆ ก็มีดวงตาสีอบอุ่นเหมือนช็อกโกแลต. ผู้คนในละแวกบ้านของหนูอาจพูดภาษาต่างกัน เฉลิมฉลองวันหยุดต่างกัน หรือเล่านิทานก่อนนอนที่ต่างกัน. นั่นแหละคือฉัน ที่ทำให้โลกใบนี้เป็นสถานที่ที่ยิ่งใหญ่ สวยงาม และน่าสนใจ. ฉันคือเวทมนตร์ของการเป็นสิ่งที่แตกต่าง. ฉันคือความหลากหลาย.
เป็นเวลานานแสนนาน ผู้คนแค่เห็นฉันโดยไม่รู้จักชื่อของฉันจริงๆ. พวกเขาเห็นฉันในป่าและมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยพืชและสัตว์นานาชนิด. คนหนึ่งที่ช่วยให้ทุกคนเข้าใจฉันดีขึ้นคือนักวิทยาศาสตร์ชื่อ ชาร์ลส์ ดาร์วิน. เมื่อนานมาแล้ว เขาได้ล่องเรือชื่อ เอชเอ็มเอส บีเกิล ไปยังเกาะที่ห่างไกล. เขาเห็นนกที่เรียกว่านกฟินช์ซึ่งดูคล้ายกัน แต่มีจะงอยปากที่แตกต่างกันเพื่อช่วยให้พวกมันกินอาหารคนละอย่างได้. เขาเห็นเต่ายักษ์ที่มีรูปร่างกระดองแตกต่างกันไปในแต่ละเกาะ. เขาตระหนักว่าความแตกต่างเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้สำคัญมาก. มันช่วยให้สัตว์แต่ละตัวใช้ชีวิตได้ดีที่สุดในบ้านพิเศษของมัน. ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1859 เขาได้แบ่งปันความคิดของเขาในหนังสือเล่มที่มีชื่อเสียง. ผู้คนก็เริ่มเห็นว่าฉันมีความสำคัญต่อพวกเขาเช่นกัน. พวกเขาเรียนรู้ว่าเมื่อคนที่มีความคิดต่างกันและมาจากที่ต่างๆ กันทำงานร่วมกัน พวกเขาสามารถสร้างสิ่งที่น่าทึ่งและแก้ปัญหาที่ยุ่งยากได้ เหมือนกับการต่อจิ๊กซอว์ที่ต้องการชิ้นส่วนที่เป็นเอกลักษณ์ทุกชิ้นเพื่อมองเห็นภาพรวมที่สมบูรณ์.
วันนี้ ฉันได้รับการเฉลิมฉลองมากกว่าที่เคยเป็นมา. ลองนึกถึงฉันเหมือนกล่องสีเทียนขนาดยักษ์. ถ้าหนูมีแค่สีเดียว รูปภาพของหนูก็อาจจะดูธรรมดา แต่ถ้ามีทุกสี ทั้งสีฟ้า สีเขียว สีส้ม สีชมพู และสีทองระยิบระยับ หนูก็สามารถสร้างผลงานชิ้นเอกได้. นั่นคือสิ่งที่ฉันทำเพื่อโลกใบนี้. ฉันทำให้ชีวิตเป็นผลงานชิ้นเอก. ฉันช่วยให้หนูได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จากเพื่อนๆ ได้ลิ้มรสอาหารอร่อยๆ จากทั่วโลก และได้ฟังดนตรีที่ทำให้หนูอยากจะเต้นในรูปแบบใหม่ๆ. เมื่อหนูต้อนรับใครสักคนที่แตกต่างจากหนู หนูก็กำลังต้อนรับฉันอยู่. ดังนั้น จงมองหาฉันในทุกหนทุกแห่ง. เฉลิมฉลองสีสัน รูปร่าง เสียง และความคิดที่แตกต่างที่หนูพบเจอ. ยิ่งเราผสมผสานประกายพิเศษของเราเข้าด้วยกันมากเท่าไหร่ โลกของเราก็จะยิ่งส่องสว่างมากขึ้นเท่านั้น.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ