วัฏจักรคาร์บอน: การเดินทางของฉัน
สวัสดีจ้ะ. เคยสงสัยไหมว่าเมล็ดพืชเล็กๆ เติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่ที่แข็งแรงได้อย่างไร. หรือฟองอากาศเข้าไปอยู่ในน้ำอัดลมของเธอได้อย่างไร. นั่นแหละคือฉันเอง. ฉันคือนักเดินทางลึกลับและเป็นสุดยอดนักสร้างสรรค์. ฉันอยู่ในอากาศที่เธอหายใจออก ในอาหารอร่อยๆ ที่เธอกิน และแม้กระทั่งในเพชรแวววาวที่ซ่อนอยู่ลึกใต้พื้นดิน. ฉันออกเดินทางผจญภัยที่น่าทึ่งครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่เคยหยุดพัก. ฉันเดินทางจากท้องฟ้าสู่ต้นไม้ เข้าไปในตัวสัตว์ต่างๆ แล้วก็กลับขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้ง. แล้วฉันคืออะไรกันนะ. ฉันคือวัฏจักรคาร์บอน และฉันเชื่อมโยงทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกที่แสนวิเศษของเรา.
เป็นเวลานานแสนนานที่ผู้คนไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่นี่. พวกเขาเห็นต้นไม้เติบโตเข้าหาแสงแดดและสัตว์ต่างๆ หายใจเข้าออก แต่พวกเขาไม่เห็นว่าทุกอย่างเชื่อมโยงกันได้อย่างไร. จากนั้น ก็มีคนขี้สงสัยบางคนเริ่มสืบเสาะหาความจริง. หนึ่งในนั้นคือนักวิทยาศาสตร์ชื่อ โจเซฟ พรีสต์ลีย์ เขาทำการทดลองในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1774. เขาค้นพบอากาศชนิดพิเศษที่ทำให้เทียนลุกสว่างจ้ากว่าเดิม. ตอนนั้นเขายังไม่รู้ แต่นั่นคือเขาได้ค้นพบออกซิเจน. ไม่กี่ปีต่อมา นักวิทยาศาสตร์ที่เก่งกาจอีกคนชื่อ อ็องตวน ลาวัวซิเย ได้ตั้งชื่อให้ออกซิเจน. เขายังค้นพบอีกว่าธาตุที่ฉันสร้างขึ้นมา ซึ่งก็คือคาร์บอน เป็นส่วนประกอบสำคัญสำหรับสิ่งมีชีวิตทุกชนิด. เขาแสดงให้เห็นว่าสัตว์ต่างๆ หายใจเอาออกซิเจนเข้าไปและหายใจเอาฉันออกมาในรูปของก๊าซที่เรียกว่าคาร์บอนไดออกไซด์. พวกเขาค่อยๆ เริ่มมองเห็นการเดินทางอันน่าทึ่งของฉันเป็นครั้งแรก เหมือนกับการต่อชิ้นส่วนของจิ๊กซอว์เลย.
แล้วฉันเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอได้อย่างไร. ฉันอยู่ในแอปเปิ้ลที่เธอกัดกร้วมๆ และในหน้ากระดาษของหนังสือเล่มโปรดของเธอ. พืชหายใจเอาฉันเข้าไปจากอากาศเพื่อสร้างอาหารและเติบโตให้สูงใหญ่ ซึ่งกระบวนการนี้เรียกว่าการสังเคราะห์ด้วยแสง. เมื่อเธอกินสตรอว์เบอร์รีฉ่ำๆ เธอก็ได้รับพลังงานบางส่วนของฉันไป. เมื่อเธอหายใจออก เธอก็ส่งฉันกลับคืนสู่อากาศเพื่อให้พืชได้ใช้อีกครั้ง. ฉันเดินทางจากท้องฟ้าสู่พื้นดิน ดำดิ่งลงไปในมหาสมุทร แล้วก็กลับขึ้นไปอีกครั้ง. ฉันทำงานอย่างหนักเพื่อให้โลกของเราอบอุ่นเหมือนผ้าห่มที่นุ่มสบาย ไม่ร้อนเกินไปและไม่หนาวเกินไป. เธอสามารถช่วยฉันทำงานได้โดยการดูแลโลกของเรา. เมื่อเธอช่วยปลูกต้นไม้หรือดูแลสวน เธอกำลังช่วยให้ฉันทำให้โลกของเราเป็นบ้านที่มีความสุขและแข็งแรงสำหรับทุกคน.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ