ฉันคืออาณานิคม: เรื่องราวของการผจญภัยและการทำงานเป็นทีม
เด็กๆ เคยเป็นเด็กใหม่ที่โรงเรียนไหมจ๊ะ หรือเคยย้ายไปบ้านใหม่ในหมู่บ้านใหม่หรือเปล่า. ตอนแรกๆ อาจจะรู้สึกแปลกๆ ใช่ไหมล่ะ. ทีนี้ลองจินตนาการว่าได้ย้ายไปที่ใหม่เอี่ยม แต่ไม่ได้ไปคนเดียวนะ. ลองคิดดูสิว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าได้ไปกับทั้งครอบครัว เพื่อนๆ ทุกคน หรือแม้กระทั่งเพื่อนบ้านของเรา. ทุกคนจะทำงานร่วมกันเหมือนเป็นสุดยอดทีมเลยล่ะ. พวกเธอจะช่วยกันสร้างบ้านใหม่จากไม้และดิน ช่วยกันหาผลเบอร์รี่อร่อยๆ และปลามาทำเป็นอาหารเย็น และสำรวจป่ากับทุ่งหญ้าใหม่ๆ รอบตัวไปด้วยกัน. ทุกคนช่วยกันเปลี่ยนสถานที่แปลกใหม่ให้กลายเป็นบ้านที่แสนอบอุ่น. ฉันนี่แหละคือแนวคิดที่ยิ่งใหญ่และน่าตื่นเต้นของการที่ทั้งทีมมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ในที่อื่น. สวัสดีจ้ะ ฉันชื่อว่า "อาณานิคม".
เด็กๆ อาจจะคิดว่าฉันมีไว้สำหรับคนเท่านั้น แต่จริงๆ แล้วฉันอยู่ในธรรมชาติทุกหนทุกแห่งเลยนะ. เคยเห็นมดตัวน้อยเดินแถวยาวเหยียดบนทางเท้าไหม. พวกมันอาศัยอยู่กับฉันไงล่ะ. ลึกลงไปใต้ดิน พวกมันมีเมืองที่น่าทึ่งเรียกว่า "รังมด" ซึ่งก็คืออาณานิคมของมดนั่นเอง. มดทุกตัวมีหน้าที่พิเศษของตัวเอง. บางตัวหาอาหาร บางตัวดูแลมดน้อยเกิดใหม่ และบางตัวก็คอยปกป้องรัง. แล้วนกเพนกวินในที่ที่หนาวเหน็บล่ะ. พวกมันจะยืนเบียดกันเป็นกลุ่มใหญ่ ซึ่งก็คือ "อาณานิคมของเพนกวิน" เพื่อให้ความอบอุ่นแก่กันและกัน. เมื่อนานแสนนานมาแล้ว ผู้คนก็เริ่มทำตัวเหมือนมดและเพนกวินเหมือนกันนะ. มีนักสำรวจผู้กล้าหาญล่องเรือไม้ลำใหญ่ข้ามมหาสมุทรสีครามอันกว้างใหญ่เพื่อค้นหาดินแดนใหม่ๆ. ตัวอย่างที่มีชื่อเสียงมากก็คือตอนที่กลุ่มคนจากประเทศอังกฤษ ซึ่งมีชายคนหนึ่งชื่อ จอห์น สมิธ รวมอยู่ด้วย ได้ล่องเรือไปยังสถานที่ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่าอเมริกา. ในวันที่ 14 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 1607 พวกเขาได้ก่อตั้งเมืองใหม่ชื่อว่า "เจมส์ทาวน์". มันเป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก. พวกเขาต้องทำงานร่วมกันเหมือนทีมมดเหล่านั้นเลย ทั้งตัดต้นไม้เพื่อสร้างป้อมปราการ และปลูกเมล็ดพันธุ์เพื่อปลูกพืชเป็นอาหารในสถานที่ที่แปลกใหม่สำหรับพวกเขาทุกคน.
ทุกวันนี้ฉันก็ยังอยู่และคอยช่วยเหลือผู้คนทำสิ่งที่น่าทึ่งต่างๆ. ไกลออกไปถึงขั้วโลกใต้ ในสถานที่ที่หนาวสุดๆ ที่เรียกว่าทวีปแอนตาร์กติกา เหล่านักวิทยาศาสตร์อาศัยอยู่ร่วมกับฉัน. พวกเขาทำงานเป็นทีมในสถานีวิจัย ซึ่งก็คืออาณานิคมทางวิทยาศาสตร์ เพื่อศึกษาดาวเคราะห์ที่น่าทึ่งของเรา เรียนรู้เกี่ยวกับน้ำแข็งและนกเพนกวิน. แล้วรู้อะไรไหม อนาคตของฉันน่าตื่นเต้นมากๆ เลยนะ. วันหนึ่ง นักบินอวกาศผู้กล้าหาญอาจจะสร้างฉันขึ้นบนดวงจันทร์ หรืออาจจะบินไปไกลถึงดาวอังคารสีแดงเพื่อสร้างบ้านหลังใหม่ที่นั่นเลยก็ได้. เด็กๆ ลองจินตนาการถึงอาณานิคมในอวกาศดูสิ. ฉันคือจิตวิญญาณแห่งการผจญภัยและการทำงานเป็นทีม. เมื่อไหร่ก็ตามที่กลุ่มผึ้งสร้างรัง หรือผู้คนสร้างเมืองใหม่ หรือนักบินอวกาศสร้างฐานทัพบนดาวเคราะห์ดวงอื่น นั่นแหละคือฉันเอง. ฉันคือ "อาณานิคม" และฉันคอยช่วยให้ทุกคนทำงานร่วมกันเพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ที่แสนวิเศษ.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ