เรื่องเล่าของการแลกเปลี่ยนและเก็บออมครั้งใหญ่
เธอเคยแลกแซนด์วิชเนยถั่วกับขนมถุงในมื้อกลางวันไหม หรือเคยเก็บเงินค่าขนมเป็นเวลาหลายสัปดาห์เพื่อซื้อวิดีโอเกมใหม่หรือเปล่า ความรู้สึกที่อยากได้อะไรบางอย่าง การคิดว่ามันมีค่าเท่าไหร่ และการตัดสินใจเลือกนั่นแหละคือฉันเอง ฉันอยู่ในเสียงกรุ๊งกริ๊งของเหรียญในกระปุกออมสินของเธอ และอยู่ในความคึกคักของตลาดนัดเกษตรกรในเช้าวันเสาร์ ฉันอยู่ที่นั่นเมื่อคุณพ่อคุณแม่ของเธอซื้อของชำ และเมื่อเธอตัดสินใจใช้เงินวันเกิดซื้อหนังสือเล่มใหม่แทนของเล่น ฉันคือการไหลเวียนของสิ่งต่างๆ เป็นเกมใหญ่ของการผลิต การแบ่งปัน การซื้อ และการขายที่ทุกคนเล่นกันอยู่ทุกวัน เธออาจจะมองไม่เห็นฉัน แต่ฉันเชื่อมโยงเธอกับคนที่ปลูกแอปเปิ้ลในกล่องอาหารกลางวันของเธอ และศิลปินที่ออกแบบหนังสือการ์ตูนเล่มโปรดของเธอ ฉันคือใยแมงมุมขนาดยักษ์ที่มองไม่เห็นซึ่งเชื่อมโยงพวกเราทุกคนเข้าไว้ด้วยกันผ่านสิ่งที่เราต้องการและอยากได้ สวัสดี ฉันคือเศรษฐกิจ
นานมาแล้ว ก่อนที่จะมีเงินดอลลาร์หรือเงินยูโร ผู้คนก็ยังต้องการฉัน ถ้าเธอเป็นชาวประมงที่เก่ง แต่เธอต้องการขนมปัง เธอก็ต้องหาคนทำขนมปังที่อยากได้ปลา สิ่งนี้เรียกว่าการแลกเปลี่ยนสิ่งของ และมันอาจจะยุ่งยากน่าดู จะทำอย่างไรถ้าวันนั้นคนทำขนมปังไม่ชอบปลาล่ะ เพื่อทำให้สิ่งต่างๆ ง่ายขึ้น ผู้คนเริ่มใช้สิ่งที่ทุกคนยอมรับว่ามีค่า เช่น เปลือกหอยสวยๆ เกลือ หรือโลหะแวววาว ในที่สุด พวกเขาก็สร้างเหรียญและธนบัตรขึ้นมาเพื่อใช้แทนมูลค่า ทำให้การค้าขายง่ายขึ้นมาก เป็นเวลาหลายศตวรรษที่ฉันเติบโตและเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับผู้คน จากนั้น ชายผู้มีความคิดลึกซึ้งจากสกอตแลนด์ชื่อ อดัม สมิธ ก็เริ่มเฝ้าดูฉันอย่างใกล้ชิด เขาสงสัยว่าการซื้อขายทั้งหมดนี้ทำงานร่วมกันได้ดีขนาดนี้ได้อย่างไร ในวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1776 เขาได้ตีพิมพ์หนังสือเล่มหนึ่งที่โด่งดังมากชื่อว่า ความมั่งคั่งของประชาชาติ ในหนังสือเล่มนั้น เขาอธิบายว่าเมื่อผู้คนทำงานเพื่อช่วยเหลือตัวเอง เช่น คนทำขนมปังพยายามทำขนมปังที่อร่อยที่สุดเพื่อขาย พวกเขามักจะลงเอยด้วยการช่วยเหลือคนอื่นๆ ไปด้วย ด้วยการสร้างขนมปังอร่อยๆ ให้กับคนทั้งเมือง เขาเรียกมันว่า 'มือที่มองไม่เห็น' ซึ่งชี้นำการตัดสินใจของทุกคนให้ทำงานร่วมกัน
วันนี้ ฉันใหญ่ขึ้นและเร็วขึ้นกว่าที่เคยเป็นมา ฉันอยู่ในเรือลำยักษ์ที่บรรทุกของเล่นข้ามมหาสมุทร อยู่ในโค้ดที่ทำให้เธอซื้อเกมออนไลน์ได้ และอยู่ในร้านค้าแถวบ้านที่เธอซื้ออุปกรณ์การเรียน ทุกครั้งที่มีคนได้งานใหม่ เริ่มธุรกิจใหม่ๆ เช่น ร้านคัพเค้ก หรือประดิษฐ์สิ่งที่น่าทึ่งขึ้นมา พวกเขากำลังเพิ่มเรื่องราวให้กับฉัน และเธอก็เช่นกัน เมื่อเธอเก็บเงิน เธอกำลังวางแผนสำหรับอนาคต เมื่อเธอซื้อน้ำมะนาวจากร้านของเพื่อน เธอกำลังช่วยให้ธุรกิจเล็กๆ ของเขาเติบโต เธอเป็นส่วนสำคัญของฉัน ฉันไม่ได้เป็นแค่เรื่องของเงิน แต่ฉันเป็นเรื่องเกี่ยวกับความฝันของผู้คน การทำงานหนัก และความคิดที่สดใสของพวกเขา ฉันคือวิธีที่เราทุกคนเชื่อมต่อกัน แบ่งปันความสามารถของเรา และสร้างโลกที่ทุกคนมีโอกาสที่จะเติบโต ดังนั้น ครั้งต่อไปที่เธอตัดสินใจว่าจะทำอะไรกับเงินของเธอ จำฉันไว้นะ เธอกำลังช่วยเขียนบทต่อไปของเรื่องราวที่น่าทึ่งของเราร่วมกัน
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ