เรื่องเล่าของลูกโลก

สวัสดีจ้ะ นักสำรวจตัวน้อย. ฉันมีความลับจะบอก. ฉันสามารถอุ้มมหาสมุทรที่กว้างใหญ่และภูเขาที่สูงเสียดฟ้าไว้ในอ้อมแขนของฉันได้ทั้งหมดเลยนะ. เธอสามารถใช้นิ้วลากไปตามแม่น้ำที่คดเคี้ยวและค้นหาเกาะเล็กๆ ในทะเลสีครามได้. ถ้าเธอผลักฉันเบาๆ ฉันก็จะหมุนไปรอบๆ ให้เธอเห็นดินแดนที่มีแดดจ้าและดินแดนที่เต็มไปด้วยดวงดาวในยามค่ำคืน. ฉันเป็นเหมือนแผนที่ แต่ฉันกลมและเด้งได้เหมือนลูกบอล. เธอคิดว่าฉันคืออะไรเอ่ย.

ถูกต้องแล้ว. ฉันคือลูกโลกนั่นเอง. ฉันเป็นแบบจำลองของโลกที่น่าทึ่งของเรา. เมื่อนานมาแล้ว ผู้คนสงสัยว่าโลกมีรูปร่างอย่างไร. บางคนคิดว่ามันแบนเหมือนแพนเค้ก. แต่คนฉลาดในสมัยกรีกโบราณมองออกไปที่ทะเล. พวกเขาเห็นว่าเมื่อเรือแล่นออกไปไกลๆ ส่วนล่างของเรือจะหายไปก่อน ราวกับว่าเรือกำลังแล่นข้ามเนินเขา. ตอนนั้นเองที่พวกเขาตระหนักว่าโลกของเรานั้นกลม. หลายปีต่อมา ชายคนหนึ่งชื่อ มาร์ติน เบไฮม์ ตัดสินใจสร้างแบบจำลองของโลกกลมๆ ใบนี้. เขาทำลูกโลกใบแรกที่เรายังคงมีอยู่จนถึงทุกวันนี้เสร็จในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1492 และเรียกมันว่า 'เอิร์ดแอปเฟิล' ซึ่งแปลว่า 'แอปเปิ้ลโลก' นั่นเอง.

ตอนนี้ ฉันได้ช่วยให้เด็กๆ ที่อยากรู้อยากเห็นอย่างเธอได้เห็นโลกทั้งใบในคราวเดียว. เรามาผจญภัยกันเถอะ. หลับตาลง แล้วหมุนฉันเบาๆ แล้วดูสิว่านิ้วของเธอจะไปหยุดที่ไหน. เธอเจอทะเลทรายที่ร้อนและเต็มไปด้วยทรายที่อูฐเดินผ่านหรือเปล่า. หรือจะเป็นขั้วโลกเหนือที่หนาวเย็นซึ่งเป็นที่อยู่ของหมีขั้วโลก. ฉันแสดงให้เธอเห็นสถานที่มหัศจรรย์ทั้งหมดและย้ำเตือนเราว่าไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน เราทุกคนต่างอาศัยอยู่ร่วมกันบนบ้านหลังใหญ่ที่สวยงามและหมุนได้หลังนี้. เรามาสัญญากันนะว่าจะช่วยกันดูแลโลกของเรา.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: ลูกโลก.

คำตอบ: มาร์ติน เบไฮม์.

คำตอบ: ลูกบอล.