กระเป๋าที่เต็มไปด้วยความหวัง

ฉันเริ่มต้นด้วยความรู้สึกที่ทุกคนที่เคยพบฉันรู้จักดี นั่นคือความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความตื่นเต้นกับความกังวลใจเล็กน้อยที่ปั่นป่วนอยู่ในท้อง ลองจินตนาการว่าเธอกำลังเก็บของโปรดลงในกระเป๋าเดินทางใบเล็กๆ กล่าวคำอำลากับทุกสิ่งที่เธอคุ้นเคย และออกเดินทางผจญภัยครั้งใหญ่ไปยังสถานที่ที่เคยเห็นแต่ในรูปภาพสิ ฉันคือการเดินทางนั้นเอง ฉันคือก้าวที่กล้าหาญที่เหยียบขึ้นไปบนเรือ เครื่องบิน หรือการเดินทางไกลที่นำไปสู่บ้านหลังใหม่ โรงเรียนใหม่ และเพื่อนใหม่ ฉันคือเสียงกระซิบของภาษาใหม่และกลิ่นของอาหารที่ไม่คุ้นเคยในอากาศ ตั้งแต่มีมนุษย์อยู่บนโลกใบนี้ ฉันก็อยู่เคียงข้างพวกเขาเสมอมา คอยช่วยเหลือให้พวกเขาค้นพบสถานที่ใหม่ๆ ที่จะเรียกว่าบ้าน สวัสดี ฉันชื่อว่า การย้ายถิ่นฐาน.

ฉันไม่ใช่แนวคิดใหม่ แต่ฉันเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่เก่าแก่ที่สุดในโลก. มนุษย์กลุ่มแรกสุดคือเพื่อนร่วมเดินทางของฉัน. เมื่อหลายหมื่นปีก่อน พวกเขาเดินไปกับฉันออกจากทวีปแอฟริกา สำรวจโลกและตั้งถิ่นฐานในทุกทวีป. พวกเขาช่างสงสัยและกล้าหาญ มองหาสิ่งที่อยู่หลังเนินเขาถัดไปอยู่เสมอ. เวลาผ่านไปนานมาก ผู้คนเดินทางไปกับฉันข้ามมหาสมุทรอันกว้างใหญ่บนเรือกลไฟขนาดยักษ์. ลองนึกภาพการยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือที่แออัด รู้สึกถึงละอองน้ำทะเลที่กระทบใบหน้า และในที่สุดก็ได้เห็นดินแดนใหม่ปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า. สำหรับผู้คนจำนวนมากที่เดินทางมายังอเมริกา ภาพแรกที่พวกเขาเห็นคือสตรีสีเขียวร่างยักษ์ถือคบเพลิง นั่นคือเทพีเสรีภาพนั่นเอง. และข้างๆ กันนั้นก็มีสถานที่พิเศษที่เรียกว่าเกาะเอลลิส ซึ่งเปิดทำการในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1892. ที่นั่นเป็นสถานที่ที่วุ่นวายและคึกคัก ซึ่งผู้คนนับล้านได้ก้าวเท้าแรกในประเทศใหม่ของพวกเขา. ส่วนอีกฟากหนึ่งของประเทศ ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สถานีตรวจคนเข้าเมืองเกาะแองเจิลก็ได้เปิดทำการในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1910 เพื่อต้อนรับผู้คนที่เดินทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก. ผู้คนเดินทางไปกับฉันด้วยเหตุผลมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการค้นหาสถานที่ที่ปลอดภัยกว่าเพื่ออยู่อาศัย การไปอยู่กับครอบครัว หรือเพื่อแบ่งปันความสามารถและสร้างชีวิตใหม่.

เมื่อผู้คนนำฉันไปกับพวกเขา พวกเขาไม่ได้นำมาแค่กระเป๋าเดินทาง แต่ยังนำเรื่องราว ดนตรี วันหยุด และสูตรอาหารจานโปรดมาด้วย. ลองนึกถึงอาหารที่เธอชอบสิ. พิซซ่าเดินทางมากับฉันจากอิตาลี. ทาโก้เดินทางมากับฉันจากเม็กซิโก. ฉันช่วยเติมเต็มย่านที่อยู่อาศัยของเธอด้วยเสียงดนตรีที่น่าทึ่ง ศิลปะที่มีสีสัน และแนวคิดใหม่ๆ ที่ยอดเยี่ยมจากทั่วทุกมุมโลก. ฉันเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกันและสร้างชุมชนที่แข็งแกร่งและน่าสนใจยิ่งขึ้น เพราะทุกคนนำสิ่งพิเศษมาแบ่งปัน. ฉันคือข้อพิสูจน์ว่าการเริ่มต้นใหม่เป็นไปได้ และการต้อนรับเพื่อนบ้านใหม่สามารถทำให้โลกของทุกคนสดใสขึ้นได้. ฉันเป็นสะพานเชื่อมระหว่างอดีตกับอนาคต และฉันกำลังเกิดขึ้นรอบตัวเธอทุกๆ วัน ทำให้โลกของเรากลายเป็นครอบครัวใหญ่ที่แสนวิเศษเพียงครอบครัวเดียว.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: เกาะเอลลิสเปิดทำการในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1892 และเป็นสถานที่สำคัญที่ผู้อพยพหลายล้านคนได้ก้าวเท้าเข้าสู่ประเทศใหม่ของพวกเขาเป็นครั้งแรก

คำตอบ: คำว่า 'กระเป๋าเดินทาง' ยังหมายถึงสิ่งที่ผู้อพยพนำติดตัวมาด้วย เช่น เรื่องราว ดนตรี วันหยุด และสูตรอาหาร ซึ่งเป็นวัฒนธรรมของพวกเขา

คำตอบ: เรื่องเล่านี้บอกว่าการย้ายถิ่นฐานให้ความรู้สึกผสมผสานกันระหว่างความตื่นเต้นกับความกังวลใจเล็กน้อย เหมือนมีผีเสื้อบินอยู่ในท้อง

คำตอบ: เพราะว่าเมื่อผู้คนย้ายถิ่นฐาน พวกเขานำสิ่งพิเศษต่างๆ เช่น อาหาร ดนตรี และความคิดใหม่ๆ มาแบ่งปัน ทำให้ทุกคนได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ และชุมชนมีความหลากหลายมากขึ้น

คำตอบ: ในสมัยโบราณ ผู้คนเดินทางเพราะความอยากรู้อยากเห็นและการสำรวจ ส่วนในสมัยใหม่ ผู้คนเดินทางเพื่อหาที่ที่ปลอดภัยกว่า เพื่อไปอยู่กับครอบครัว หรือเพื่อสร้างชีวิตใหม่และแบ่งปันความสามารถของตนเอง