เรื่องเล่าของข้างขึ้นข้างแรม
เคยเห็นดวงจันทร์บนฟ้าตอนกลางคืนไหม. บางครั้งก็กลมเหมือนคุกกี้ชิ้นใหญ่ บางครั้งก็แหว่งเหมือนกล้วยหอมที่กินไปแล้วนิดนึง. มันเหมือนกับว่าดวงจันทร์กำลังเล่นซ่อนแอบอยู่เลย. แสงของมันค่อยๆ หายไปแล้วก็ค่อยๆ กลับมาใหม่. เคยเห็นฉันเล่นซ่อนหากับแสงของฉันไหม. ฉันคือการเต้นรำพิเศษของดวงจันทร์. เธอเรียกฉันว่า ข้างขึ้นข้างแรม.
จริงๆ แล้ว ดวงจันทร์เป็นลูกบอลกลมๆ ใหญ่ๆ อยู่เสมอเลยนะ. แต่มันเต้นรำไปรอบๆ โลกของเราทุกเดือน. ขณะที่มันเต้นรำ แสงจากดวงอาทิตย์ก็จะส่องมาที่มัน. เมื่อดวงจันทร์เคลื่อนที่ เราก็จะเห็นส่วนที่สว่างแตกต่างกันไป. บางคืนเธอก็จะไม่เห็นฉันเลย นั่นเรียกว่าคืนเดือนมืด. แล้วฉันก็จะค่อยๆ โผล่ออกมาเป็นเสี้ยวเล็กๆ เหมือนรอยยิ้ม เรียกว่าจันทร์เสี้ยว. และเมื่อเธอเห็นฉันเป็นวงกลมสว่างสดใสเต็มดวง นั่นคือคืนจันทร์เพ็ญ.
ผู้คนเฝ้ามองดูฉันเต้นรำบนท้องฟ้ามานานแสนนานแล้ว. ตั้งแต่สมัยโบราณ พวกเขาใช้ฉันในการบอกเวลา. พวกเขาทำปฏิทินจากรูปร่างของฉันเพื่อจะได้รู้ว่าเมื่อไหร่ควรปลูกเมล็ดพืช หรือเมื่อไหร่จะถึงเวลาจัดงานเฉลิมฉลอง. ดังนั้น ครั้งต่อไปที่เธอมองขึ้นไปบนฟ้า โบกมือทักทายฉันได้เลยนะ. ฉันจะอยู่ตรงนั้น เปลี่ยนแปลงไปทีละนิดทุกคืน ส่องสว่างให้โลกของเธอ และแสดงให้เห็นว่าทุกการเปลี่ยนแปลงนั้นสวยงามเพียงใด.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ