เรื่องเล่าของสามเหลี่ยม

ลองทายดูสิว่าฉันคือใคร. ฉันมีด้านตรง ๆ สามด้าน และมีมุมแหลม ๆ สามมุม. บางครั้งฉันก็ดูเหมือนพิซซ่าชิ้นอร่อย หรือหลังคาบ้านแสนอบอุ่น. บางทีฉันก็เป็นใบเรือที่คอยรับลม. ทายถูกไหมเอ่ย. ใช่แล้ว. ฉันคือสามเหลี่ยมไงล่ะ. ยินดีที่ได้รู้จักนะ.

สิ่งที่ดีที่สุดเกี่ยวกับฉันก็คือฉันแข็งแรงมาก ๆ. ถ้าเธอลองกดที่มุมของฉัน ฉันจะไม่โยกเยกหรือสั่นคลอนเลยนะ. เมื่อนานมาแล้ว ผู้คนในดินแดนที่มีแดดจ้าที่เรียกว่าอียิปต์ได้ค้นพบความแข็งแรงของฉัน. ในวันอากาศดีวันหนึ่ง อาจจะเป็นวันที่ 1 สิงหาคม ปี 2560 ก่อนคริสตกาล พวกเขาใช้ฉันสร้างสิ่งก่อสร้างปลายแหลมขนาดใหญ่ที่เรียกว่าพีระมิด ซึ่งสูงเสียดฟ้าเลยทีเดียว. แม้กระทั่งทุกวันนี้ ถ้าเธอลองมองดูสะพานสูง ๆ หรือปั้นจั่น เธอก็จะเห็นฉันซ่อนอยู่ในโครงสร้างเหล่านั้น เพื่อช่วยให้ทุกอย่างมั่นคงและปลอดภัย.

งานที่ฉันชอบที่สุดคือการไปปรากฏตัวอยู่ในโลกของเธอทุก ๆ วัน. ฉันเป็นเครื่องดนตรีที่เธอตีให้เกิดเสียงได้... กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง. ฉันเป็นรูปทรงของต้นสนในวันคริสต์มาส และเป็นรูปทรงอร่อย ๆ ของขนมที่เธอใช้จิ้มซอสซัลซา. ฉันยังช่วยให้เธอปลอดภัยโดยการเป็นป้ายเตือนบนถนนด้วยนะ. ฉันชอบที่เป็นรูปทรงที่ช่วยเธอสร้างของ กินขนม และเล่นสนุก. ลองมองไปรอบ ๆ วันนี้สิ เธอจะเห็นฉันกี่ครั้งกันนะ.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: สามมุม.

คำตอบ: พีระมิด.

คำตอบ: หมายถึงมีรสชาติดี.