เรื่องเล่าของดินสอ

สวัสดีจ้ะเด็กๆ ฉันคือดินสอเพื่อนรักของเธอเอง. ข้างในตัวฉันมีแกนสีเทาพิเศษที่เรียกว่าแกรไฟต์. เมื่อนานมาแล้ว ผู้คนค้นพบแกรไฟต์ในดิน. พวกเขาชอบใช้มันวาดรูป แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่งนะ. เวลาที่พวกเขาถือแท่งแกรไฟต์เฉยๆ มันทำให้มือของพวกเขาเปื้อนและกลายเป็นสีเทาไปหมดเลย. มันเลอะเทอะไปหน่อย แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่น่าตื่นเต้นของฉัน.

แล้ววันหนึ่ง คนฉลาดคนหนึ่งก็เกิดความคิดที่ยอดเยี่ยมขึ้นมา. เขาคิดว่า "ทำไมเราไม่ใส่เสื้อโค้ทอุ่นๆ ให้แกนแกรไฟต์นี่ล่ะ". ดังนั้นพวกเขาจึงนำไม้ชิ้นเล็กๆ มาหุ้มรอบตัวแกนแกรไฟต์ของฉันอย่างเบามือ. เสื้อโค้ทไม้นี้ทำให้ทุกคนถือฉันได้ง่ายขึ้นเยอะเลย. และที่ดีที่สุดคือ มันทำให้มือของทุกคนสะอาดสะอ้าน. และแล้ว ฉัน ดินสอ ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อช่วยให้เด็กๆ ได้วาดและเขียน. ฉันมีความสุขมากที่มีเสื้อโค้ทไม้แสนสบายตัวนี้.

แต่เรื่องราวยังไม่จบแค่นั้นนะ. ฉันมีเพื่อนสนิทด้วย. เพื่อนของฉันคือยางลบสีชมพูที่มาอาศัยอยู่ตรงปลายอีกด้านของฉัน. ชายใจดีคนหนึ่งชื่อ ไฮเมน ลิปแมน เป็นคนคิดให้เรามาอยู่ด้วยกันในวันที่ 30 มีนาคม ปี 1858. เราเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมมาก. เมื่อเธอวาดรูปหรือเขียนหนังสือ แล้วเกิดความผิดพลาดเล็กน้อย ไม่ต้องกังวลเลย. เพื่อนของฉัน ยางลบ สามารถช่วยให้มันหายไปได้. พวกเราสองคนดีใจที่ได้ช่วยให้เธอแบ่งปันความคิดดีๆ และรูปวาดสวยๆ ของเธอกับคนทั้งโลก.

กิจกรรม

A
B
C

ทำแบบทดสอบ

ทดสอบสิ่งที่คุณเรียนรู้ด้วยแบบทดสอบสนุกๆ!

สร้างสรรค์ด้วยสีสัน!

พิมพ์หน้าสีของหัวข้อนี้