เรื่องเล่าของฉัน: กระดาษแผ่นแรกของโลก
สวัสดีจ้ะเด็กๆ ฉันคือกระดาษแผ่นบางๆ ที่เป็นเพื่อนของเธอยังไงล่ะ เธออาจจะเคยเห็นฉันเป็นสมุดวาดเขียน หรือหนังสือนิทานสนุกๆ แต่เธอรู้ไหมว่าก่อนที่ฉันจะเกิดมา ชีวิตของผู้คนไม่ได้ง่ายแบบนี้นะ. นานมาแล้ว ผู้คนต้องจดบันทึกเรื่องราวต่างๆ บนของที่ทั้งหนักและพกพาลำบาก ลองนึกภาพตามสิ พวกเขาต้องเขียนบนแผ่นดินเหนียวหนักอึ้ง หรือสลักตัวอักษรลงบนแผ่นไม้แข็งๆ บางครั้งก็เขียนลงบนผ้าไหมที่สวยงาม แต่ก็มีราคาแพงมาก เด็กๆ ส่วนใหญ่เลยไม่มีโอกาสได้เขียนหรือวาดรูปเล่นเลย ฉันรู้สึกสงสารพวกเขาจัง ฉันอยากจะเกิดมาเพื่อช่วยให้ทุกคนสามารถแบ่งปันความคิดและจินตนาการได้อย่างง่ายดาย.
แล้ววันหนึ่งที่แสนวิเศษก็มาถึง. ในประเทศจีนเมื่อนานแสนนานมาแล้ว ประมาณปี ค.ศ. 105 มีชายผู้หลักแหลมคนหนึ่งชื่อว่า ไช่หลุน เขาทำงานอยู่ในวังและเห็นว่าการใช้ไม้หรือผ้าไหมเพื่อเขียนบันทึกนั้นไม่สะดวกเอาเสียเลย. วันหนึ่งขณะที่เขากำลังเดินเล่น เขาเหลือบไปเห็นตัวต่อกำลังสร้างรังของมันอย่างขยันขันแข็ง พวกมันเคี้ยวเศษไม้เล็กๆ ผสมกับน้ำลายจนกลายเป็นเยื่อ แล้วนำไปสร้างเป็นบ้านที่ทั้งเบาและแข็งแรง. ไช่หลุนจึงเกิดความคิดที่ยอดเยี่ยมขึ้นมา. เขาคิดว่า “ถ้าตัวต่อทำได้ คนก็น่าจะทำได้เหมือนกันนะ”. เขาเลยเริ่มรวบรวมวัสดุต่างๆ ที่หาได้ง่ายๆ เช่น เศษผ้าเก่าๆ เปลือกไม้ และแหจับปลาที่ขาดแล้ว. เขาเอาทุกอย่างมาต้มรวมกันในหม้อใบใหญ่จนมันเปื่อยยุ่ยกลายเป็นส่วนผสมข้นๆ เหนียวๆ คล้ายกับโจ๊กเลยล่ะ. จากนั้นเขาก็ตักส่วนผสมนั้นขึ้นมาด้วยตะแกรงบางๆ เกลี่ยให้เรียบเป็นแผ่น แล้วนำไปกดทับเพื่อรีดน้ำออก สุดท้ายเขาก็นำไปตากแดดให้แห้ง. เมื่อแสงแดดอุ่นๆ ส่องลงมา น้ำก็ค่อยๆ ระเหยหายไป และในที่สุด... ฉันก็ได้ถือกำเนิดขึ้นมา. ฉันคือกระดาษแผ่นแรกของโลกที่ทั้งเบาบางและเรียบเนียน ไช่หลุนดีใจมากที่สร้างฉันขึ้นมาได้สำเร็จ.
เรื่องราวของฉันไม่ได้จบลงแค่ในประเทศจีนนะ. ความลับในการสร้างฉันถูกเก็บไว้ในจีนอยู่หลายร้อยปี แต่ในที่สุดฉันก็ได้ออกเดินทางไปทั่วทุกมุมโลก. ฉันเดินทางข้ามทะเลทรายและมหาสมุทรไปพร้อมกับเหล่านักเดินทาง. เมื่อฉันไปถึงที่ต่างๆ ผู้คนก็ตื่นเต้นกันมาก. เพราะฉันทำให้การเขียนหนังสือ การวาดภาพ และการเรียนรู้ง่ายขึ้นเยอะเลย. หนังสือมากมายถูกสร้างขึ้นจากฉัน ทำให้ความรู้และนิทานสนุกๆ ถูกส่งต่อไปยังคนรุ่นหลังได้. ทุกวันนี้เธอก็ยังคงเห็นฉันอยู่ทุกที่ใช่ไหมล่ะ. ฉันอยู่ในสมุดที่เธอใช้ทำการบ้าน อยู่ในหนังสือภาพที่เธอชอบอ่านก่อนนอน และอยู่ในการ์ดวันเกิดที่ส่งความสุขให้กัน. ฉันมีความสุขมากที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยให้ทุกคนสร้างสรรค์และแบ่งปันเรื่องราวดีๆ ให้แก่กัน. ดังนั้นอย่าลืมใช้ฉันเพื่อวาดรูปและเขียนเรื่องราวในจินตนาการของเธอเองนะ.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ