เรื่องเล่าของสเต็ทโธสโคป

สวัสดีจ้ะ เด็กๆ คงเคยเห็นฉันห้อยอยู่บนคอของคุณหมอใช่ไหม ฉันดูเหมือนหูฟังแปลกๆ สักอันหนึ่ง ฉันชื่อสเต็ทโธสโคป และฉันคือ 'เครื่องมือจับเสียงลับ' มืออาชีพ หน้าที่ของฉันคือการฟังเสียงดนตรีอันน่าทึ่งที่เกิดขึ้นภายในร่างกายของพวกเธอ ฉันจะวางแผ่นโลหะกลมๆ เย็นๆ ของฉันลงบนผิวหนังเบาๆ แล้วตั้งใจฟังเสียง ตึก ตัก ตึก ตัก ที่สม่ำเสมอของหัวใจดวงน้อยๆ ที่แสนวิเศษของเธอ ฉันยังฟังเสียงลมหายใจเข้าออกที่นุ่มนวลของปอดด้วยนะ มันเหมือนกับการฟังภาษาลับของร่างกายนั่นแหละ แต่ก่อนที่ฉันจะถูกประดิษฐ์ขึ้นมา คุณหมอลำบากมากในการได้ยินเสียงที่สำคัญเหล่านี้ พวกเขาต้องใช้หูแนบกับหน้าอกของคนไข้โดยตรง ซึ่งมันทั้งเบา ได้ยินไม่ชัด และบางครั้งก็ทำให้ทั้งคุณหมอและคนไข้รู้สึกอึดอัดใจ พวกเขาต้องการวิธีที่ดีกว่าและชัดเจนกว่านี้ในการฟังเรื่องราวที่ร่างกายกำลังบอกเล่า

เรื่องราวของฉันเริ่มต้นขึ้นในวันหนึ่ง ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 1816 คุณหมอผู้ใจดีและเฉลียวฉลาดท่านหนึ่งชื่อว่า เรอเน เลเน็ค กำลังพยายามตรวจคนไข้เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เขาจำเป็นต้องฟังเสียงหัวใจของเธอ แต่เขารู้สึกว่ามันไม่เหมาะสมที่จะเอาหูไปแนบกับหน้าอกของเธอโดยตรง เขาคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไรดี ขณะที่กำลังครุ่นคิด เขาก็นึกถึงตอนที่เห็นเด็กๆ กำลังเล่นกัน พวกเขาจะเอาหูไปแนบที่ปลายท่อนไม้ข้างหนึ่ง ส่วนเด็กอีกคนจะใช้เข็มขีดที่ปลายอีกด้านหนึ่ง เสียงเดินทางผ่านเนื้อไม้และดังฟังชัดเจนในทันใดนั้น ความคิดก็สว่างวาบขึ้นมา คุณหมอเลเน็คหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งมาม้วนให้เป็นท่อแน่นๆ เขาเอาปลายข้างหนึ่งวางบนหน้าอกของเด็กผู้หญิงและเอาปลายอีกข้างมาแนบที่หูของเขา เขาถึงกับทึ่งไปเลย เสียง ตึก ตัก ตึก ตัก ของหัวใจเธอดังและชัดเจนกว่าที่เขาเคยได้ยินมาทั้งหมด กระดาษม้วนธรรมดาๆ นี่แหละคือตัวฉันในเวอร์ชันแรกสุด คุณหมอเลเน็คตื่นเต้นมาก ไม่นานเขาก็สร้างฉันในเวอร์ชันที่ดีกว่าขึ้นมาจากไม้ และตั้งชื่อพิเศษให้ฉันว่า 'สเต็ทโธสโคป' ซึ่งมาจากคำในภาษากรีกสองคำคือ 'stethos' ที่แปลว่าหน้าอก และ 'skopos' ที่แปลว่าการมองเห็นหรือการตรวจ ฉันอาจจะไม่ได้ใช้มองเห็น แต่ฉันใช้ฟังได้ดีมากจนเหมือนกับได้มองเข้าไปข้างในเลยล่ะ

ฉันเปลี่ยนแปลงไปเยอะมากนับตั้งแต่เป็นแค่ท่อไม้ธรรมดาๆ ในตอนแรก ฉันมีที่ฟังแค่ข้างเดียว ทำให้คุณหมอต้องฟังทีละหู แต่แล้วในปี ค.ศ. 1851 คุณหมอชาวไอริชชื่อ อาเธอร์ เลียเรด ก็เกิดความคิดที่ยอดเยี่ยมขึ้นมา เขาได้สร้างฉันในเวอร์ชันที่มีที่ฟังสองข้าง สำหรับหูแต่ละข้าง เหมือนกับที่พวกเธอเห็นในปัจจุบันนับเป็นการพัฒนาครั้งใหญ่เลยทีเดียว ทันใดนั้น คุณหมอก็สามารถได้ยินเสียงลับของร่างกายได้แบบสเตอริโอ ทำให้ทุกอย่างชัดเจนยิ่งขึ้นไปอีก นี่เป็นเรื่องที่สำคัญมากนะ เพราะการตั้งใจฟังอย่างละเอียดจะช่วยให้คุณหมอรู้ว่าหัวใจเต้นแข็งแรงดีไหม หรือปอดโล่งดีหรือเปล่า ฉันช่วยให้พวกเขาค้นพบความผิดปกติได้โดยไม่ทำให้เจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย ฉันคือเพื่อนคู่ใจของคุณหมอ เป็นสัญลักษณ์ของความห่วงใยที่เชื่อมโยงพวกเขากับคนไข้ จากกระดาษม้วนธรรมดาๆ ในกรุงปารีส สู่โรงพยาบาลทั่วทุกมุมโลก ฉันภูมิใจที่ได้ใช้เวลากว่าสองร้อยปีในการช่วยให้ผู้คนมีสุขภาพแข็งแรง

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: คุณหมอเรอเน เลเน็ค เป็นผู้ประดิษฐ์ฉันขึ้นมาในปี ค.ศ. 1816

คำตอบ: หมายถึงสเต็ทโธสโคป ซึ่งทำหน้าที่ฟังเสียงต่างๆ ที่เกิดขึ้นภายในร่างกาย เช่น เสียงหัวใจเต้นและเสียงลมหายใจ ซึ่งเป็นเสียงที่ปกติแล้วคนทั่วไปไม่ได้ยิน

คำตอบ: เพราะเขารู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสมและอาจทำให้คนไข้รู้สึกอึดอัดใจ

คำตอบ: เขาได้ความคิดมาจากการเห็นเด็กๆ เล่นกันโดยใช้ท่อนไม้ส่งเสียงจากปลายด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง ทำให้เขาเข้าใจว่าเสียงสามารถเดินทางผ่านวัตถุที่เป็นท่อได้

คำตอบ: การมีที่ฟังสองข้างทำให้คุณหมอได้ยินเสียงจากร่างกายของคนไข้ได้ชัดเจนขึ้นมาก เหมือนการฟังเสียงแบบสเตอริโอ ซึ่งช่วยให้วินิจฉัยอาการได้แม่นยำยิ่งขึ้น