พอล บันยันกับเบ๊บ วัวสีฟ้า
มออออ. ฉันชื่อเบ๊บ และฉันคือวัวยักษ์ตัวสีฟ้าสดใสเหมือนท้องฟ้าในฤดูร้อน. ฉันอาศัยอยู่ในป่าใหญ่สีเขียว ที่ซึ่งต้นไม้สูงใหญ่จนปลายยอดจั๊กจี้ก้อนเมฆได้เลย. เพื่อนรักที่สุดของฉันคือคนตัดไม้ที่ตัวใหญ่และใจดีที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอ ชื่อของเขาคือ พอล บันยัน. ผู้คนชอบเล่าเรื่องการผจญภัยของเรา และพวกเขาเรียกมันว่าตำนานพอล บันยัน.
พอลสูงมาก เวลาเขายืนขึ้น หัวของเขาก็สูงกว่าต้นสนที่สูงที่สุดเสียอีก. เขามีเคราใหญ่หยิก และเสียงหัวเราะของเขาก็ดังก้องเหมือนเสียงฟ้าร้องครืนๆ. เราเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมมาก. ตอนที่ฉันยังเป็นลูกวัวตัวน้อย พายุหิมะลูกใหญ่พัดมา ทำให้ขนของฉันกลายเป็นสีฟ้าสดใส และฉันก็เป็นสีนี้มาตลอดเลย. พอลต้องการหวีอันยักษ์สำหรับเคราของเขา เขาเลยใช้ต้นสนทั้งต้นมาทำเป็นหวี. เวลาที่ฉันหิวน้ำ พอลก็จะขุดหลุมใหญ่ๆ แล้วเติมน้ำจนเต็ม จนกลายเป็นทะเลสาบเกรตเลกส์เพื่อให้ฉันได้ดื่มน้ำ. เราทำงานด้วยกันเพื่อถางที่ดินให้ผู้คนได้สร้างเมืองใหม่ๆ และเรายังเคยดึงแม่น้ำที่คดเคี้ยวให้ตรงด้วยพละกำลังอันมหาศาลของเราด้วยนะ.
นานมาแล้ว เหล่าคนตัดไม้ตัวจริงจะนั่งล้อมวงรอบกองไฟที่กำลังลุกโชนหลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน และเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับฉันกับพอล. พวกเขาทำให้การผจญภัยของเรายิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ในทุกครั้งที่เล่า จนกลายเป็น "นิทานเรื่องใหญ่โต". เรื่องราวสนุกๆ เหล่านี้ทำให้พวกเขาหัวเราะและเตือนใจว่า หากเราทำงานเป็นทีมและมีหัวใจที่เบิกบาน แม้งานจะใหญ่แค่ไหนก็จะรู้สึกว่าเป็นเรื่องเล็กนิดเดียว. ทุกวันนี้ เรื่องราวของพอล บันยันยังคงเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้คนฝันให้ไกลและจินตนาการถึงสิ่งมหัศจรรย์. มันแสดงให้เราเห็นว่ามิตรภาพที่ยิ่งใหญ่และความสนุกสนานเล็กๆ น้อยๆ สามารถช่วยให้เราทำทุกอย่างที่เราจินตนาการได้.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ