นิทานของเปโคส บิลล์

สวัสดีเพื่อนๆ. ฉันชื่อเปโคส บิลล์. และดินแดนตะวันตกอันกว้างใหญ่ของอเมริกาคือสนามเด็กเล่นของฉัน. ฉันโตขึ้นใต้ท้องฟ้าสีครามกับครอบครัวหมาป่าโคโยตี้ที่เป็นมิตร. พวกเขาสอนให้ฉันหอนใส่ดวงจันทร์. ชีวิตที่นี่คือการผจญภัยครั้งใหญ่. และฉันก็พร้อมสำหรับทุกสิ่ง. นี่คือนิทานของเปโคส บิลล์ คาวบอยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา.

ฉันมีม้าชื่อวิโดว์-เมกเกอร์. เขาเร็วกว่าสายฟ้าฟาด. และบ่วงบาศของฉันไม่ใช่เชือกธรรมดา. มันคืองูหางกระดิ่งที่ชอบเล่นสนุก. บ่ายวันหนึ่งที่มีแดดจ้า. ลมขนาดใหญ่เริ่มหมุนและเต้นรำไปทั่วทุ่งหญ้า. มันคือพายุไซโคลน. แต่ฉันไม่กลัวเลย. ฉันกระโดดขึ้นไปบนพายุหมุนนั้น. ฉันขี่มันเหมือนม้าป่า. ฉันโห่ร้องและหัวเราะขณะที่มันหมุนฉันไปทั่วเท็กซัส. เราหมุนเร็วมากจนขุดคูน้ำขนาดใหญ่. ซึ่งต่อมาผู้คนเรียกมันว่าแม่น้ำริโอแกรนด์.

หลังจากการขี่พายุของฉัน. พวกคาวบอยที่นั่งรอบกองไฟในตอนกลางคืนก็เริ่มเล่านิทานเกี่ยวกับการผจญภัยของฉัน. พวกเขาเล่าเรื่องที่ฉันใช้บ่วงบาศคล้องดาว. และทาสีทะเลทรายด้วยพู่กันยักษ์. เรื่องราวของฉันกลายเป็นนิทานพื้นบ้านอเมริกันเรื่องโปรด. ที่เล่าเพื่อให้ผู้คนหัวเราะและฝันให้ใหญ่. มันเตือนเราว่าด้วยจินตนาการเล็กน้อย. เราก็สามารถยิ่งใหญ่และกล้าหาญได้เหมือนใครๆ. ดังนั้นครั้งต่อไปที่คุณเห็นพายุฝุ่นหมุน. แค่จินตนาการว่านั่นคือฉัน. เปโคส บิลล์ กำลังทักทายและเตือนให้คุณออกไปผจญภัยครั้งใหญ่ในวันนี้.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: เขาโตมากับครอบครัวหมาป่าโคโยตี้.

คำตอบ: เขาขี่พายุไซโคลนที่หมุนๆ.

คำตอบ: ตรงข้ามกับคำว่า 'เล็ก'.