ภรรยานกกระเรียน
ปีกของฉันกว้างใหญ่และขนของฉันก็ขาวราวกับหิมะใหม่ในตอนเช้าที่เงียบสงบ. ฉันชอบบินผ่านท้องฟ้าสีฟ้าอันกว้างใหญ่ เต้นรำไปกับสายลม. ฉันชื่อสึรุ และฉันคือนกกระเรียน. วันหนึ่งในฤดูหนาวที่หนาวเย็น ฉันติดกับดักและไม่สามารถหลุดออกมาได้ แต่มีชายหนุ่มใจดีคนหนึ่งมาพบฉันและค่อยๆ แกะเชือกออก. เขาช่วยชีวิตฉันไว้. นี่คือเรื่องราวที่ผู้คนเล่าขานเกี่ยวกับฉัน ที่เรียกว่า ภรรยานกกระเรียน.
ฉันรู้สึกขอบคุณในความใจดีของเขามาก. ฉันอยากจะพบเขาอีกครั้ง ฉันจึงใช้เวทมนตร์ของฉันแปลงร่างเป็นหญิงสาวที่มีรอยยิ้มอันอบอุ่น. ฉันไปที่บ้านหลังเล็กๆ ที่แสนสบายของเขา และเขาก็ต้อนรับฉันเข้าไปข้างใน. เราหัวเราะและพูดคุยกัน และในไม่ช้าเราก็แต่งงานกันและอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข. เพื่อช่วยสามีใหม่ของฉัน ฉันบอกเขาว่าฉันสามารถทอผ้าที่วิเศษที่สุดในโลกได้. 'แต่คุณต้องสัญญากับฉันหนึ่งอย่าง' ฉันพูด. 'ห้ามแอบดูในห้องเด็ดขาดในขณะที่ฉันกำลังทอผ้า'. เขาสัญญาว่าจะไม่ทำ.
ฉันจะเข้าไปในห้องเล็กๆ ของฉันและทอผ้าเป็นเวลาหลายชั่วโมง สร้างสรรค์ผืนผ้าที่ส่องประกายราวกับแสงจันทร์บนผืนน้ำ. แต่วันหนึ่ง ความอยากรู้อยากเห็นของสามีฉันก็มีมากเกินไป. เขาย่องไปที่ประตูและแอบมองเข้าไปข้างใน. เขาเห็นฉัน ไม่ใช่ในร่างของผู้หญิง แต่เป็นร่างที่แท้จริงของฉันคือนกกระเรียน ที่กำลังค่อยๆ ดึงขนนุ่มๆ หนึ่งเส้นออกมาเพื่อทอเป็นผ้าที่สวยงาม. เพราะเขาผิดสัญญาและได้เห็นความลับของฉัน ฉันจึงรู้ว่าฉันไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไป. ฉันกลับคืนร่างเป็นผู้หญิงเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อกล่าวคำอำลา จากนั้นก็แปลงร่างเป็นนกกระเรียนและบินออกไปทางหน้าต่าง ขึ้นไปสู่หมู่เมฆ. แม้ว่าฉันจะต้องจากไป แต่เรื่องราวของเราก็ยังคงถูกเล่าขานมาจนถึงทุกวันนี้. มันเตือนให้ทุกคนใจดีต่อสัตว์ และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับคนที่เรารัก. ผู้คนยังคงวาดภาพของฉัน นกกระเรียน เพื่อจดจำว่าความเมตตาเป็นเวทมนตร์ชนิดพิเศษ.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ