ภรรยานกกระเรียน

เรื่องราวของฉันเริ่มต้นขึ้นในโลกสีขาว ที่ซึ่งหิมะโปรยปรายลงมาราวกับขนนกนุ่มๆ จากท้องฟ้าอันเงียบสงบ. ฉันคือนกกระเรียน และปีกของฉันเคยพาฉันโบยบินเหนือป่าที่หนาวเหน็บและหมู่บ้านอันเงียบสงบในญี่ปุ่นยุคโบราณ. วันหนึ่งที่หนาวเย็น ฉันติดกับดักของนายพราน หัวใจของฉันเต้นรัวเหมือนกลองใบเล็กๆ ท่ามกลางหิมะ. ในขณะที่ฉันคิดว่าเรื่องราวของฉันคงจะจบลงแล้ว ชายใจดีชื่อโยฮิโอะก็มาพบฉัน. เขาค่อยๆ แกะเชือกออกและปล่อยฉันเป็นอิสระ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความอบอุ่น. ฉันรู้ในตอนนั้นว่าชีวิตของฉันได้เปลี่ยนไปตลอดกาลด้วยการกระทำอันเรียบง่ายและเปี่ยมด้วยความเมตตาของเขา. นี่คือเรื่องราวของภรรยานกกระเรียน.

เพื่อเป็นการขอบคุณโยฮิโอะ ฉันใช้เวทมนตร์ของฉันแปลงกายเป็นมนุษย์และไปปรากฏตัวที่ประตูบ้านของเขาในเย็นวันหนึ่ง. เขาเป็นคนยากจน แต่บ้านของเขากลับเต็มไปด้วยแสงสว่างและความเมตตา. เขายินดีต้อนรับฉัน และในไม่ช้าเราก็แต่งงานกัน ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและเรียบง่าย. แต่ฤดูหนาวนั้นช่างโหดร้าย และเราต้องการเงิน. ฉันบอกเขาว่า 'ฉันสามารถทอผ้าที่สวยงามที่สุดเท่าที่คุณเคยเห็นได้ แต่คุณต้องสัญญากับฉันอย่างหนึ่ง. ห้ามแอบมองเข้ามาในห้องตอนที่ฉันทำงานเด็ดขาด'. เขาสัญญา. เป็นเวลาสามวันสามคืน เสียงกี่ทอผ้าของฉันดังไปทั่วบ้านหลังเล็กๆ ของเรา. กริ๊ก-แกร๊ก, กริ๊ก-แกร๊ก. ฉันทอผ้าด้วยเส้นด้ายจากแสงจันทร์และใยไหม แต่ความลับที่แท้จริงของฉันคือ ฉันใช้ขนนกสีขาวนุ่มๆ ของฉันเองเพื่อทำให้ผ้าผืนนั้นส่องประกายแวววาวด้วยเวทมนตร์. เมื่อฉันทำเสร็จ ผ้าผืนนั้นงดงามมากจนโยฮิโอะนำไปขายได้เงินมากพอที่จะทำให้เราอบอุ่นและมีอาหารกินไปตลอดทั้งปี.

เรามีความสุขกันมาก แต่โยฮิโอะก็เริ่มสงสัย. ฉันทอผ้าที่งดงามเช่นนี้ได้อย่างไร. เขาเริ่มอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังประตูที่ปิดอยู่นั้น. วันหนึ่ง เขาลืมสัญญาและแอบมองเข้าไปข้างใน. ที่นั่น เขาไม่ได้เห็นภรรยาของเขา แต่กลับเห็นนกกระเรียนสีขาวตัวใหญ่กำลังดึงขนของตัวเองออกมาเพื่อทอเข้าไปในกี่ทอผ้า. ความลับของฉันถูกเปิดเผยแล้ว. เมื่อฉันเดินออกมาจากห้อง หัวใจของฉันหนักอึ้ง. 'คุณเห็นฉันแล้ว' ฉันพูดเบาๆ. 'เพราะคุณได้เห็นร่างที่แท้จริงของฉันแล้ว ฉันจึงไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไป'. ด้วยน้ำตาที่นองหน้า ฉันแปลงร่างกลับเป็นนกกระเรียน. ฉันบินวนรอบบ้านของเขาเป็นครั้งสุดท้าย แล้วโบยบินกลับสู่ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่และไร้ที่สิ้นสุด ทิ้งไว้เพียงผ้าผืนงามชิ้นสุดท้ายให้เขา.

เรื่องราวของฉัน ตำนานภรรยานกกระเรียน ได้รับการเล่าขานมานานหลายร้อยปีในประเทศญี่ปุ่น. มันเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความเมตตา ความรัก และความสำคัญของการรักษาสัญญา. มันย้ำเตือนผู้คนว่าความรักที่แท้จริงหมายถึงการไว้วางใจซึ่งกันและกัน แม้ในเวลาที่เราไม่เข้าใจทุกสิ่ง. ทุกวันนี้ เรื่องราวนี้เป็นแรงบันดาลใจให้กับภาพวาด ละคร และหนังสือที่สวยงามมากมาย. มันช่วยให้เราจินตนาการว่ามีเวทมนตร์ซ่อนอยู่ในโลก และแม้แต่การกระทำที่เปี่ยมด้วยความเมตตาเล็กๆ น้อยๆ เช่น การปล่อยนกที่ติดกับดัก ก็สามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้. เมื่อคุณเห็นนกกระเรียนโบยบิน บางทีคุณอาจจะนึกถึงเรื่องราวของฉัน และนึกถึงความรักที่ยังคงเชื่อมโยงผืนดินและท้องฟ้าไว้ด้วยกัน.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: ชายใจดีชื่อโยฮิโอะ.

คำตอบ: เพราะพวกเขาต้องการเงินสำหรับใช้จ่ายในช่วงฤดูหนาวที่ยากลำบาก.

คำตอบ: เธอต้องกลายร่างกลับเป็นนกกระเรียนและบินจากไปตลอดกาล.

คำตอบ: เขารู้สึกเสียใจและเศร้ามากเพราะเขาทำผิดสัญญาและสูญเสียคนที่เขารักไป.