เจ้าหญิงกับเมล็ดถั่ว

ลูกชายสุดที่รักของข้า เจ้าชายผู้รูปงาม ฉลาด และจิตใจดี แต่การหาภรรยาให้เขากลายเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับราชวงศ์. ข้าคือราชินีองค์เก่า และมันเป็นหน้าที่ของข้าที่จะต้องแน่ใจว่าเขาได้แต่งงานกับเจ้าหญิงตัวจริง แต่มันก็พูดง่ายกว่าทำมากนัก. นี่คือเรื่องราวของคืนที่มีพายุ แผนอันชาญฉลาด และผักเม็ดเล็กๆ เพียงเม็ดเดียวที่ช่วยแก้ปัญหาของเราได้ เรื่องราวที่พวกเจ้าอาจรู้จักในชื่อ เจ้าหญิงกับเมล็ดถั่ว. ปราสาทของเรานั้นใหญ่โตมโหฬาร มีหอคอยสูงตระหง่านและธงที่โบกสะบัดตามลม แต่มันกลับรู้สึกว่างเปล่าเมื่อไม่มีเจ้าหญิงที่เหมาะสม. ลูกชายของข้าเดินทางไปทั่วโลกเพื่อตามหาเจ้าหญิง. เขาได้พบกับเจ้าหญิงที่ร้องเพลงได้ไพเราะดุจนกไนติงเกล และเจ้าหญิงที่สามารถวาดภาพได้อย่างสวยงาม แต่ก็มักจะมีบางอย่างที่ไม่ถูกต้องเสมอ บางอย่างที่ทำให้เขาสงสัยว่าพวกเธอเป็นเจ้าหญิงที่แท้จริงหรือไม่. เขากลับบ้านมาด้วยความเศร้าใจ ไหล่ของเขาลู่ลง เพราะเขาอยากจะหาเจ้าหญิงตัวจริงที่เขารักเหลือเกิน. ข้าเป็นห่วงเขา แต่ข้าก็รู้ว่าหัวใจของราชวงศ์ที่แท้จริงนั้นเป็นสิ่งที่หายากและละเอียดอ่อน และไม่สามารถเสแสร้งได้. ข้าแค่ต้องการวิธีที่จะพิสูจน์มัน.

เย็นวันหนึ่ง มีพายุร้ายพัดกระหน่ำอยู่ด้านนอกกำแพงปราสาท. ลมพัดหอนราวกับหมาป่าที่หิวโหย ฝนสาดซัดหน้าต่าง และเสียงฟ้าร้องดังสนั่นจนจานอาหารค่ำบนโต๊ะสั่นสะเทือน. ท่ามกลางความโกลาหลนี้ เราได้ยินเสียงเคาะประตูดังลั่นที่ประตูเมือง. พระราชาองค์เก่าเสด็จลงไปดูด้วยพระองค์เองว่าใครกันที่ออกมาข้างนอกในคืนเช่นนี้. ที่นั่นมีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่. น้ำไหลหยดจากผมและเสื้อผ้าของเธอ ไหลเป็นสายจากปลายรองเท้า. เธอดูมอมแมม แต่เธอก็เชิดหน้าขึ้นและบอกว่าเธอเป็นเจ้าหญิงตัวจริง. 'เอาล่ะ เราจะได้รู้กันเดี๋ยวนี้แหละ' ข้าคิดในใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา. ข้ายิ้มอย่างสุภาพและนำเธอเข้ามาข้างในเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น. ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังยุ่งอยู่กับการหาเสื้อผ้าแห้งและเครื่องดื่มอุ่นๆ ให้เธอ ข้าก็แอบหนีไปเตรียมห้องนอนของเธอ. ข้ามีแผนการทดสอบลับๆ ที่ฉลาดมาก. ข้าเข้าไปในห้องพักแขก สั่งให้เอาเครื่องนอนทั้งหมดออกจากเตียง และวางเมล็ดถั่วเขียวเล็กๆ เพียงเม็ดเดียวไว้ตรงกลางโครงเตียง. จากนั้น ข้าก็นำที่นอนนุ่มๆ ยี่สิบชั้นมาวางซ้อนทับเมล็ดถั่ว. และบนที่นอนนั้น ข้าก็นำผ้านวมขนเป็ดที่นุ่มฟูที่สุดอีกยี่สิบผืนมาวางซ้อนทับ. นั่นคือที่ที่เจ้าหญิงจะต้องนอนตลอดทั้งคืน. มันเป็นเตียงที่สูงมากจนเธอต้องใช้บันไดปีนขึ้นไป แต่ข้ารู้ว่าถ้าเธอมีความละเอียดอ่อนเหมือนเจ้าหญิงตัวจริงควรจะเป็น การทดสอบเล็กๆ ของข้าจะต้องได้ผลอย่างแน่นอน.

เช้าวันรุ่งขึ้น เราทุกคนมารวมตัวกันเพื่อรับประทานอาหารเช้า. เจ้าหญิงดูซีดเซียวและเหนื่อยล้า. ข้าพยายามซ่อนความตื่นเต้นของข้าไว้ขณะที่ถามเธอว่า 'แล้วเมื่อคืนหลับสบายดีไหมจ๊ะ ที่รัก'. 'โอ้ แย่มากเพคะ!' เธอกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ. 'หม่อมฉันแทบไม่ได้ข่มตาลงเลยตลอดทั้งคืน. สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในเตียง แต่หม่อมฉันนอนอยู่บนของแข็งบางอย่าง จนตอนนี้ร่างกายของหม่อมฉันเขียวช้ำไปหมด. มันเป็นคืนที่เลวร้ายมากเพคะ!'. ความเงียบเข้าปกคลุมโต๊ะอาหารเช้า. เจ้าชายมองเธอด้วยดวงตาที่เบิกกว้างและเต็มไปด้วยความหวัง. ข้าอดที่จะยิ้มไม่ได้. แผนของข้าได้ผล! ข้ารู้ได้ทันทีว่าเธอต้องเป็นเจ้าหญิงตัวจริง เพราะไม่มีใครนอกจากเจ้าหญิงตัวจริงที่จะมีผิวที่บอบบางและละเอียดอ่อนจนรู้สึกได้ถึงเมล็ดถั่วเล็กๆ ผ่านที่นอนยี่สิบชั้นและผ้านวมขนเป็ดยี่สิบผืน. มันคือข้อพิสูจน์ที่ข้าตามหามาตลอด. นี่ไม่ใช่แค่เด็กสาวคนไหนก็ได้ที่เดินโซซัดโซเซมาจากพายุ เธอมีความละเอียดอ่อนที่แท้จริงและไม่ผิดเพี้ยนของสายเลือดราชวงศ์.

ดังนั้นเจ้าชายจึงรับเธอเป็นภรรยา เพราะตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาได้เจ้าหญิงตัวจริง. เขาเป็นคนที่มีความสุขที่สุดเท่าที่ข้าเคยเห็นมา. ส่วนเมล็ดถั่วเม็ดนั้น มันไม่ได้ถูกโยนทิ้งไป. โอ้ ไม่เลย มันถูกนำไปไว้ในพิพิธภัณฑ์ของราชวงศ์ ซึ่งพวกเจ้าอาจจะยังคงเห็นมันได้ในทุกวันนี้ ถ้าไม่มีใครขโมยมันไปเสียก่อน. เรื่องราวนี้ ซึ่งถูกเขียนขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1835 โดยนักเล่านิทานชาวเดนมาร์กผู้แสนวิเศษ ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน ได้กลายเป็นเรื่องโด่งดังไปทั่วโลก. มันไม่ใช่แค่เรื่องตลกเกี่ยวกับเตียงนอนและเมล็ดถั่ว. แต่มันเป็นวิธีคิดที่ว่าคุณค่าและลักษณะนิสัยที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่สิ่งที่เราเห็นภายนอกเสมอไป. บางครั้ง คุณสมบัติที่สำคัญที่สุด เช่น ความเมตตาและความละเอียดอ่อน ก็ซ่อนอยู่ลึกๆ ข้างใน. เรื่องราวนี้เตือนให้เรามองข้ามรูปลักษณ์ภายนอกและเข้าใจว่าแม้แต่สิ่งที่เล็กที่สุดก็สามารถเปิดเผยความจริงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้. ทุกวันนี้ นิทานเรื่องนี้ยังคงเป็นแรงบันดาลใจให้กับละคร หนังสือ และความฝัน ส่งเสริมให้เราทุกคนมีความละเอียดอ่อนต่อโลกและผู้คนรอบข้างมากขึ้น พิสูจน์ให้เห็นว่าเรื่องราวดีๆ ก็เหมือนกับเจ้าหญิงตัวจริง ที่ไม่เคยสูญเสียเสน่ห์ไปเลย.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: เพราะหญิงสาวคนนั้นรู้สึกได้ถึงเมล็ดถั่วเม็ดเล็กๆ ผ่านที่นอนที่หนามากถึงยี่สิบชั้นและผ้านวมอีกยี่สิบผืน ซึ่งราชินีเชื่อว่ามีเพียงเจ้าหญิงตัวจริงที่มีผิวบอบบางเท่านั้นที่จะรู้สึกได้.

คำตอบ: ในเรื่องนี้ คำว่า 'บอบบาง' หมายถึง ความละเอียดอ่อน ไวต่อความรู้สึก หรือรู้สึกถึงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ได้ง่าย ซึ่งเป็นคุณสมบัติของเจ้าหญิงตัวจริง.

คำตอบ: เจ้าชายรู้สึกมีความหวังและตื่นเต้น เพราะคำตอบของเจ้าหญิงเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเธออาจจะเป็นเจ้าหญิงตัวจริงที่เขาตามหามานาน.

คำตอบ: ปัญหาของราชินีคือการหาเจ้าหญิงตัวจริงให้กับเจ้าชาย. พระองค์แก้ไขปัญหานี้โดยการวางแผนทดสอบอย่างชาญฉลาดโดยใช้เมล็ดถั่วหนึ่งเม็ดเพื่อพิสูจน์ความละเอียดอ่อนของหญิงสาวที่อ้างว่าเป็นเจ้าหญิง.

คำตอบ: ราชินีต้องทดสอบอย่างลับๆ เพราะพระองค์ต้องการการพิสูจน์ที่แท้จริงโดยที่เจ้าหญิงไม่รู้ตัว เพื่อให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้แกล้งทำ และเพื่อดูว่าเธอมีความละเอียดอ่อนตามธรรมชาติของราชวงศ์ที่แท้จริงหรือไม่.