เรื่องเล่าจากดินแดนใต้แสงตะวัน
ลองจินตนาการถึงการเดินเท้าเปล่าบนผืนทรายสีแดงอันอบอุ่นสิ. สูดอากาศบริสุทธิ์ที่พัดมาจากมหาสมุทรสีฟ้าสดใส. ฟังให้ดีสิ. เธอได้ยินเสียงหัวเราะแปลกๆ ไหม. นั่นคือเสียงนกคุคาเบอร์ร่ากำลังทักทายเธอ. ในดินแดนของฉัน มีสิ่งมีชีวิตแสนพิเศษกระโดดไปมาบนขาหลังที่แข็งแรง และมีเพื่อนขนปุยน่ากอดที่ชอบงีบหลับอยู่บนต้นไม้. พวกมันคือส่วนหนึ่งของครอบครัวใหญ่ของฉัน. ฉันคือทวีปออสเตรเลีย. เกาะยักษ์ที่ส่องประกายกลางแสงแดด.
นานแสนนานมาแล้ว. ก่อนที่จะมีเรือลำใหญ่หรือเมืองที่วุ่นวาย. ฉันได้พบกับเพื่อนกลุ่มแรก. พวกเขาคือชาวอะบอริจิน. พวกเขาเดินทางข้ามทะเลมาหาฉันเมื่อหลายหมื่นปีก่อน. พวกเขากลายเป็นผู้รักษานิทานของฉัน. พวกเขาวาดภาพที่สวยงามบนโขดหินของฉัน. ซึ่งเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับยุคดรีมไทม์. ซึ่งเป็นเรื่องราวพิเศษเกี่ยวกับการสร้างโลก. พวกเขาเรียนรู้ที่จะอยู่กับฉันอย่างกลมกลืน. เข้าใจฤดูกาลและรู้จักความลับของฉัน. พวกเขาสอนลูกหลานให้เคารพผืนดิน. ผืนน้ำ และสัตว์ทุกตัว. วัฒนธรรมของพวกเขาจึงเป็นวัฒนธรรมที่เก่าแก่ที่สุดในโลก. และเสียงเพลงของพวกเขายังคงดังก้องอยู่ในสายลมของฉันจนถึงทุกวันนี้.
แล้ววันหนึ่ง. เรื่องราวบทใหม่ของฉันก็ได้เริ่มต้นขึ้น. เรือไม้ลำใหญ่โตแล่นข้ามมหาสมุทรอันกว้างใหญ่มาเพื่อตามหาฉัน. ในปี ค.ศ. 1770. นักสำรวจชื่อกัปตันเจมส์ คุก ได้ล่องเรือของเขาที่ชื่อว่า เอนเดฟเวอร์ มาตามแนวชายฝั่งตะวันออกของฉัน. เขาและลูกเรือรู้สึกทึ่งกับสัตว์และพืชที่ไม่เคยเห็นมาก่อน. หลังจากการมาเยือนของเขา. ผู้คนจากดินแดนไกลโพ้นอย่างยุโรปก็เริ่มเดินทางมา. พวกเขาสร้างบ้านใหม่. สร้างเมืองเล็กๆ และเมืองใหญ่ๆ. ทำให้ฉันกลายเป็นบ้านของผู้คนจากทั่วทุกมุมโลก.
วันนี้. ฉันคือบ้านสำหรับทุกคน. ที่นี่เต็มไปด้วยวัฒนธรรมที่หลากหลายและสัตว์โลกที่น่าทึ่ง. เธอสามารถดำน้ำลงไปดูแนวปะการังเกรตแบร์ริเออร์รีฟที่มีสีสันสดใส. หรือไปยืนตะลึงกับความยิ่งใหญ่ของอูลูรู. โขดหินสีแดงขนาดยักษ์ใจกลางทะเลทรายของฉัน. ฉันคือดินแดนแห่งการผจญภัยและมิตรภาพ. ที่ซึ่งมีทั้งเรื่องราวเก่าแก่และเรื่องราวใหม่ๆ รอให้เธอมาค้นพบ. และฉันจะกล่าวคำทักทายที่สดใสด้วยแสงแดดอันอบอุ่นให้ทุกคนที่มาเยี่ยมเยียนเสมอ.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ