เรื่องเล่าของความภาคภูมิใจ

สวัสดี ฉันคือความภาคภูมิใจ เธอคงเคยรู้สึกถึงฉันมาก่อน แม้ว่าเธอจะไม่รู้จักชื่อของฉันก็ตาม ฉันคือความรู้สึกอบอุ่นใจและรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นเมื่อเธอแก้โจทย์คณิตศาสตร์ยากๆ ได้สำเร็จ ทำประตูชัยในการแข่งขัน หรือสร้างสรรค์ผลงานศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ฉันคือความรู้สึกพึงพอใจและมีเกียรติที่เธอได้รับจากความสำเร็จ และที่สำคัญที่สุดคือจากการที่เธอได้เป็นตัวของตัวเองอย่างแท้จริง

เป็นเวลานานมาแล้วที่ผู้คนจำนวนมากถูกบังคับให้ซ่อนตัวตนบางส่วนของพวกเขา และฉันก็ไม่สามารถเปล่งประกายเพื่อพวกเขาได้ แต่นั่นเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 1969 ที่สถานที่แห่งหนึ่งชื่อว่าสโตนวอลล์ อินน์ ในนิวยอร์กซิตี้ กลุ่มคนผู้กล้าหาญ ซึ่งรวมถึงนักเคลื่อนไหวอย่างมาร์ชา พี. จอห์นสัน ตัดสินใจว่าพวกเขาพอแล้วกับการถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม พวกเขาลุกขึ้นยืนหยัดเพื่อสิทธิในการเป็นตัวของตัวเอง เหตุการณ์นี้ หรือที่เรียกว่าการจลาจลสโตนวอลล์ เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ มันแสดงให้เห็นว่าฉัน ความภาคภูมิใจ สามารถเป็นได้มากกว่าแค่ความรู้สึกส่วนตัว ฉันสามารถเป็นการประกาศอย่างทรงพลังในที่สาธารณะเพื่อชุมชนทั้งหมดได้ ในปีถัดมา คือวันที่ 28 มิถุนายน 1970 ผู้คนได้เดินขบวนบนท้องถนนเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์สโตนวอลล์ และขบวนพาเหรดไพรด์ครั้งแรกก็ได้ถือกำเนิดขึ้น

เมื่อผู้คนจำนวนมากขึ้นเริ่มแสดงความภาคภูมิใจของตนเอง พวกเขาต้องการสัญลักษณ์ ในปี 1978 ศิลปินและนักเคลื่อนไหวชื่อกิลเบิร์ต เบเกอร์ ได้ออกแบบธงสีรุ้ง แต่ละสีมีความหมาย แทนสิ่งต่างๆ เช่น ชีวิต การเยียวยา แสงแดด และจิตวิญญาณ มันได้กลายเป็นธงสัญลักษณ์สำหรับฉัน เป็นเครื่องหมายหลากสีสันที่บ่งบอกว่าทุกคนสมควรที่จะรู้สึกภาคภูมิใจในตัวตนของตนเอง ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน ผู้นำอย่างฮาร์วีย์ มิลค์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่รัฐที่มาจากการเลือกตั้งคนแรกๆ ที่เปิดเผยว่าเป็นเกย์ในสหรัฐอเมริกา ได้สนับสนุนให้ผู้คนออกมาเปิดเผยตัวตนและใช้ชีวิตอย่างเปิดเผย เขารู้ว่าเมื่อผู้คนแบ่งปันตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา มันจะสร้างความเข้าใจและความเข้มแข็ง ทำให้ฉันเติบโตอย่างแข็งแกร่งขึ้นในตัวทุกคน

ในวันนี้ ฉันยังคงช่วยให้ผู้คนยืนหยัดอย่างสง่างามต่อไป ฉันปรากฏอยู่ในขบวนพาเหรดขนาดใหญ่ทุกเดือนมิถุนายน แต่ฉันก็ยังอยู่ในช่วงเวลาที่เงียบสงบเช่นกัน: เมื่อเธอลุกขึ้นปกป้องเพื่อน เมื่อเธอยอมรับตัวตนส่วนหนึ่งของตัวเองที่เคยรู้สึกประหม่า หรือเมื่อเธอเฉลิมฉลองคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ของผู้อื่น ฉันคือเครื่องเตือนใจว่าคุณค่าของเธอไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่คนอื่นคิด แต่ขึ้นอยู่กับเกียรติและความเป็นตัวของตัวเองที่เธอค้นพบจากภายใน ฉันอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเธอเฉลิมฉลองทุกส่วนที่ประกอบกันเป็นตัวเธอ

เหตุจลาจลสโตนวอลล์ 1969
ไพรด์มาร์ชครั้งแรก (วันปลดปล่อยถนนคริสโตเฟอร์) 1970
การสร้างธงสีรุ้ง 1978
เครื่องมือสำหรับผู้สอน