Het Verhaal van Jawaharlal Nehru
Hallo! Mijn naam is Jawaharlal Nehru. Ik ben geboren op 14 november 1889, in een stad genaamd Allahabad in India. Ik groeide op in een heel groot en prachtig huis genaamd Anand Bhavan, wat 'Woning van Vreugde' betekent. Mijn vader, Motilal Nehru, was een bekende advocaat, en we hadden een zeer comfortabel leven. In plaats van naar een gewone school te gaan, had ik in het begin privéleraren die me thuis lesgaven, wat me een grote liefde voor boeken en het leren over de wereld gaf.
Toen ik 15 jaar oud was, in 1905, stuurde mijn vader me helemaal naar Engeland om te studeren. Ik ging naar een beroemde school genaamd Harrow en daarna naar Trinity College aan de Universiteit van Cambridge. Ik studeerde wetenschappen en leerde zoveel over hoe de wereld in elkaar zat. Na de universiteit besloot ik advocaat te worden, net als mijn vader, en ik rondde mijn rechtenstudie af in 1912 voordat ik terugkeerde naar India.
Toen ik terugkwam in India, zag ik dat mijn land niet vrij was. Het werd geregeerd door de Britten. Ik wist dat ik iets moest doen om te helpen. Rond 1916 ontmoette ik een zeer wijze man genaamd Mahatma Gandhi. Hij geloofde dat we onze vrijheid vreedzaam konden winnen, zonder te vechten. Ik was zo geïnspireerd door zijn ideeën dat ik me bij hem en het Indian National Congress aansloot om te werken voor de onafhankelijkheid van India.
De weg naar vrijheid was lang en moeilijk. Maar we gaven de hoop nooit op. Uiteindelijk, na vele jaren van vreedzame strijd, werd onze droom werkelijkheid. Op 15 augustus 1947 werd India een onafhankelijk land. Die avond hield ik een beroemde toespraak genaamd 'Tryst with Destiny', waarin ik sprak over de mooie toekomst van ons land. Het was een moment van grote vreugde voor miljoenen mensen.
Nadat we onze vrijheid hadden verkregen, had ik de eer om de allereerste premier van India te worden. Ik had grote dromen voor mijn land. Ik wilde een moderne natie bouwen met sterke industrieën, geweldige universiteiten voor wetenschap en technologie, en een regering waarin ieders stem ertoe deed. Ik hield vooral van kinderen, en zij noemden me liefkozend 'Chacha Nehru', wat Oom Nehru betekent. Ik droeg altijd een rode roos op mijn jasje als symbool van mijn liefde voor hen en voor het leven.
Ik was 17 jaar lang premier en werkte elke dag om van India een betere plek te maken. Ik werd 74 jaar oud en overleed in 1964. Vandaag de dag herinneren mensen mij als een van de belangrijkste bouwers van het moderne India. Mijn verjaardag, 14 november, wordt in India gevierd als Kinderdag vanwege mijn grote liefde voor kinderen en mijn overtuiging dat zij de toekomst van onze natie waren.