De Laatste Bushalte
Een wereld van plaatjes en woorden
Ik voel me zo fijn als kleine handjes me vasthouden. Mijn bladzijden maken een zacht geluid als ze omslaan. Ritsel, ritsel. Op mijn kaft zie je een jongen en zijn oma die in de regen op een bus wachten. Binnenin sta ik vol met kleurrijke plaatjes van een grote, drukke stad. Er zijn hoge gebouwen, vriendelijke gezichten en een grote, blije bus die 'pssshh-deur' doet. Ik ben een boek en mijn naam is 'De Laatste Bushalte'.
Mijn makers en mijn verhaal
Twee lieve vrienden hebben mij gemaakt. Een man genaamd Matt de la Peña schreef mijn woorden. Hij koos ze heel precies uit, zodat ze klinken als een prachtig liedje over een jongen die CJ heet en zijn wijze oma. Een andere vriend, Christian Robinson, tekende mijn plaatjes. Hij gebruikte vrolijke, felle kleuren en leuke vormen om de wereld door de ogen van CJ te laten zien. Ze hebben mij op 8 januari 2015 tot leven gebracht, omdat ze een verhaal wilden delen over hoe je overal mooie dingen kunt vinden.
Het mooie vinden
Als kinderen mij openen, rijden ze met de bus mee met CJ en zijn oma. Ze ontmoeten nieuwe mensen en zien dat zelfs een regenachtige stad vol magie kan zijn. Mijn reis eindigt op een speciale plek waar mensen eten en vriendelijkheid delen. Ik help je zien dat de wereld vol muziek, kunst en vriendschap is. Ik ben er om je eraan te herinneren dat als je lief bent en goed kijkt, je overal iets prachtigs kunt vinden, waar je ook bent.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien