Het Verhaal van De Lorax
Als je mij openslaat, stap je in een wereld vol met felle, pluizige bomen die lijken op suikerspinnen. Grappige dieren zoals de Bar-ba-loots en de Zoem-Vissen spelen daar. In dat land woont een klein, oranje wezentje met een grote gele snor die spreekt voor degenen die dat zelf niet kunnen. Hij is een beetje mopperig, maar hij heeft een groot hart. Mijn verhaal is een beetje verdrietig, maar ook heel hoopvol. Het is een waarschuwing die verpakt is in leuke rijmpjes. Ik wil je laten zien wat er kan gebeuren als we niet goed voor onze wereld zorgen. Iedereen die mij leest, leert een belangrijke les. Ik ben het verhaal van de Truffelbomen. Ik ben het boek genaamd De Lorax.
Ik ben gemaakt door een man met een groot hart vol fantasie, Dr. Seuss. Zijn echte naam was Theodor Geisel. Hij kreeg het idee voor mij omdat hij verdrietig en een beetje boos was. Hij zag overal om zich heen dat mooie bossen werden omgehakt en de natuur verdween. Hij wilde een verhaal schrijven dat een stem zou zijn voor de bomen, de lucht en het water. Hij wilde dat kinderen, net als jij, zouden begrijpen hoe belangrijk de natuur is. Met zijn potloden tekende hij mijn wereld. Hij bedacht de gekke Truffelbomen met hun zachte toefjes en de mopperige, maar zorgzame Lorax die voor hen opkomt. Hij koos zorgvuldig rijmende woorden uit, zodat mijn boodschap niet alleen belangrijk, maar ook leuk zou zijn om te onthouden. Op 12 augustus 1971 werd ik voor het eerst gedrukt en met de wereld gedeeld. Vanaf die dag was ik klaar om in de handen van kinderen overal ter wereld te belanden en mijn belangrijke verhaal te vertellen.
Mijn doel is om een zaadje van hoop in je hart te planten. Als kinderen voor het eerst lezen over de Once-ler die alle bomen omhakt om zijn Thneeds te maken, leren ze wat er gebeurt als niemand opkomt voor de natuur. De lucht wordt vies, de dieren moeten vertrekken en de mooie, kleurrijke wereld wordt grijs en leeg. Mijn verhaal werd een vraag voor iedereen die het las: wat zou jij doen. Mijn belangrijkste boodschap is: 'Tenzij iemand zoals jij er heel veel om geeft, wordt niets beter. Echt niet.' Dit idee heeft al jarenlang kinderen geïnspireerd om bomen te planten, spullen te recyclen en de planeet te beschermen. Ook al zijn mijn bladzijden oud, mijn verhaal is altijd nieuw. Het herinnert elke lezer eraan dat jij een stem hebt om te spreken voor de wereld die we allemaal delen.