Het Verhaal van Pieter Konijn

Ik ben klein genoeg om perfect op je schoot te passen. Mijn bladzijden zijn glad en fluisteren als je ze omslaat. Binnenin staan tekeningen van lekkere groene groenten, een gezellig konijnenhol en een klein konijntje in een felblauw jasje. Nog voordat je mijn naam weet, voel je het avontuur dat binnenin op je wacht. Ik ben Het Verhaal van Pieter Konijn.

Een lieve vrouw met een grote fantasie heeft mij gemaakt. Haar naam was Beatrix Potter, en ze hield heel veel van dieren. Op een dag, op 4 september 1893, schreef ze een brief aan een klein jongetje genaamd Noel dat ziek was. Om hem op te vrolijken, vertelde ze hem mijn verhaal en tekende ze plaatjes van mijn konijnenfamilie: Flopsie, Mopsie, Wipstaart en natuurlijk de ondeugende Pieter. Beatrix vond het verhaal zo leuk dat ze besloot om er een echt boek van te maken, zodat alle kinderen ervan konden genieten. Op 2 oktober 1902 werd ik gedrukt met kleurrijke plaatjes, klaar voor mijn eerste plekje op een boekenplank.

Sindsdien ben ik een vriendje voor kinderen over de hele wereld. Ik mag luisteren naar gegiechel als Pieter Konijn onder het tuinhek door glipt en hoor je naar adem happen als Meneer Verhoef hem bijna te pakken krijgt. Mijn verhaal is een klein avontuur over nieuwsgierig en een beetje stout zijn, maar ook over de warmte van veilig thuis zijn. Ik help je om je kleine werelden in grote tuinen voor te stellen en herinner je eraan dat zelfs de kleinste wezentjes de grootste avonturen kunnen beleven.

Leesbegripsvragen

Klik om het antwoord te zien

Antwoord: Zijn jasje was blauw.

Antwoord: Een lieve vrouw genaamd Beatrix Potter.

Antwoord: Het betekent dat iets niet groot is, zoals een babykonijntje.