Het Kloppende Wonder

Hallo, ik ben de Hart-Longmachine. Stel je een superdrukke motor voor die nooit, maar dan ook nooit stopt met draaien. Dat is het menselijk hart. Het klopt en klopt, dag en nacht, en pompt zuurstofrijk bloed door het hele lichaam om je sterk en levend te houden. De longen helpen daarbij door de zuurstof aan te leveren. Maar wat als die motor een probleem had? Dokters stonden voor een enorm raadsel. Hoe kun je een motor repareren terwijl hij op volle snelheid draait? Het is onmogelijk. Zodra het hart zou stoppen, zou de bloedcirculatie stoppen en dat zou heel gevaarlijk zijn. Dokters hadden een manier nodig om de tijd even stil te zetten, om het hart een veilige pauze te geven zodat ze het konden herstellen. Dat is het probleem waarvoor ik ben uitgevonden. Ik ben geboren uit de noodzaak om het onmogelijke mogelijk te maken.

Het idee voor mij begon in het hoofd van een slimme en zorgzame dokter genaamd John Gibbon. In 1931 zag hij een patiënt die het heel moeilijk had. Haar hart en longen werkten niet goed en hij voelde zich zo machteloos omdat hij niet kon helpen. Op dat moment begon hij te dromen van een machine die de taak van het hart en de longen tijdelijk kon overnemen. Hij stelde zich een apparaat voor dat bloed uit het lichaam zou halen, er zuurstof aan zou toevoegen, net als de longen, en het dan weer door het lichaam zou pompen, net als het hart. Hij deelde deze droom met zijn vrouw, Mary, die zelf een briljante onderzoeker was. Samen vormden ze een fantastisch team. Jarenlang werkten ze in hun laboratorium, omringd door buisjes, pompen en allerlei meters. Het was zwaar werk en vaak mislukte een experiment. Maar ze gaven nooit op. Mary was zijn belangrijkste assistente; ze hielp met elk experiment en moedigde hem aan als hij de hoop dreigde te verliezen. Ze wisten dat als ze mij konden perfectioneren, ze chirurgen de kans zouden geven om levens te redden die voorheen niet gered konden worden.

Na jaren van experimenteren kregen Dr. Gibbon en Mary hulp van een groot computerbedrijf genaamd IBM. De ingenieurs daar waren experts in het bouwen van precieze en betrouwbare machines. Ze hielpen Dr. Gibbon om een veel betere versie van mij te bouwen. Ik was niet langer een klein experiment, maar een grote, glimmende machine die klaar was voor het echte werk. Mijn grote dag kwam op 6 mei 1953. Ik zal die dag nooit vergeten. Ik werd naar een operatiekamer gereden waar een jonge vrouw genaamd Cecelia Bavolek op me wachtte. Ze had een gaatje in haar hart dat dringend gerepareerd moest worden. Ik was een beetje zenuwachtig, maar ik wist dat ik hiervoor gemaakt was. De dokters sloten me zorgvuldig aan. Toen gaf Dr. Gibbon het teken. Ik nam het werk van haar hart en longen over. Haar bloed stroomde door mijn buizen, waar ik het zuurstof gaf en het een heldere, kersenrode kleur gaf voordat ik het weer terugpompte. Haar hart stond stil. Voor 26 minuten was ik haar hartslag. In die kostbare tijd kon Dr. Gibbon het gaatje in haar hart repareren. Toen het klaar was, werd haar eigen hart weer opgestart. Het werkte perfect. Ik had mijn werk gedaan.

Mijn succes op die dag met Cecelia veranderde de medische wereld voorgoed. Het was het bewijs dat openhartchirurgie mogelijk was. De deur die zo lang gesloten was, werd wijd opengezet. Dankzij mij konden chirurgen ineens allerlei operaties uitvoeren die ze zich nooit hadden kunnen voorstellen. Ze konden hartkleppen repareren, bypasses aanleggen en uiteindelijk zelfs harten transplanteren. Terugkijkend ben ik zo trots op wat ik ben geworden. Ik ben een helper. Ik geef chirurgen het kostbaarste geschenk dat er is: tijd. Tijd om te genezen, tijd om te repareren en tijd om levens te redden. Mijn verhaal laat zien hoe een grote droom, hard werk en teamwork de wereld kunnen veranderen en gebroken harten weer heel kunnen maken.

Leesbegripsvragen

Klik om het antwoord te zien

Antwoord: Het was zo moeilijk omdat het hart nooit stopt met kloppen. Als je de motor van een auto wilt repareren, moet je hem uitzetten, maar een hart kon niet zomaar gestopt worden zonder dat de patiënt in gevaar kwam.

Antwoord: Kersenrood betekent dat het bloed een heldere, rode kleur kreeg. Dit laat zien dat de machine zijn werk goed deed door veel verse zuurstof aan het bloed toe te voegen, waardoor het gezond werd.

Antwoord: Ingenieurs van een bedrijf genaamd IBM hielpen hem om een grotere en betrouwbaardere versie van de machine te bouwen.

Antwoord: Ze voelden zich waarschijnlijk soms gefrustreerd als experimenten mislukten, maar ook hoopvol en vastberaden omdat ze wisten dat ze mensenlevens konden redden als het hen zou lukken. Ze werkten hard omdat ze een belangrijk doel hadden.

Antwoord: Het belangrijkste geschenk dat de machine aan chirurgen geeft, is 'tijd'. Het geeft hen de tijd om een hart dat stilstaat veilig te opereren en te repareren.