De Mythe van Koning Winter
Heb je ooit op een kille ochtend wakker geworden en delicate, veerachtige patronen op je ruit gezien? Dat is mijn werk. Mijn naam is Koning Winter, en ik ben de kunstenaar van de winter. Ik rijd op de koude noordenwind, een stille, onzichtbare geest met een penseel van ijspegels en een palet van glinsterende rijp. Eeuwenlang, lang voordat mensen namen hadden voor alle seizoenen, voelden ze mijn aanwezigheid als de wereld stil en koud werd. Dit is het verhaal dat ze hebben bedacht om mijn werk te begrijpen, de mythe van Koning Winter.
_x000D_
_x000D_Mijn verhaal begon in de ijzige landen van Noord-Europa, vooral in Scandinavië en Engeland. Lang geleden verzamelden families zich rond hun haarden als de dagen korter werden. Ze keken naar buiten en zagen de laatste herfstbladeren, ooit helderrood en goud, nu gekruld en broos met een zilverachtig laagje. Ze zagen de plassen op de weg 's nachts bevroren en het gras knisperen onder hun laarzen. Ze vroegen zich af, wie kon dit zo snel en zo mooi doen? Ze stelden zich een ondeugende, behendige geest voor die op de koudste nachten door de wereld danste. Die geest was ik. Ze vertelden verhalen over hoe ik van boomtop naar boomtop sprong en een spoor van fonkelend ijs achterliet. Ik ademde op vijvers om ze een glazen oppervlak te geven, perfect om op te schaatsen, en kneep in de neuzen en wangen van degenen die te laat buiten bleven, om hen eraan te herinneren snel naar de warmte van het vuur te gaan. Ik was niet gemeen, gewoon speels. Mijn taak was om de wereld voor te bereiden op haar lange winterslaap. De patronen die ik op ramen schilderde, waren mijn meesterwerken—elk een uniek ontwerp van een varen, een ster of een wervelende melkweg van ijs die met de ochtendzon zou verdwijnen. Mensen zagen me niet, maar ze zagen mijn kunst overal. Verhalenvertellers zeiden: 'Koning Winter is vannacht langs geweest!' en kinderen drukten hun gezichten tegen het koude glas, in een poging een glimp van mij op te vangen.
_x000D_
_x000D_Na verloop van tijd werd mijn verhaal opgeschreven in gedichten en boeken. Kunstenaars tekenden afbeeldingen van mij als een levendige elf met puntige oren en een bevroren baard, altijd met een ondeugende twinkeling in mijn oog. Mijn legende groeide van een eenvoudige manier om het weer te verklaren uit tot een geliefd personage dat de schoonheid en magie van de winter vertegenwoordigt. Vandaag de dag kun je me vinden in kerstliedjes, films en verhalen over de hele wereld. De mythe van Koning Winter herinnert ons eraan dat zelfs in de koudste, stilste tijden van het jaar, er kunst en verwondering te vinden is. Het leert ons om beter te kijken naar de kleine details—het delicate web van ijs op een blad, de schittering van rijp op de grond—en ons de onzichtbare kunstenaar voor te stellen die het heeft gemaakt. Dus de volgende keer dat je mijn werk op je raam ziet, weet dan dat je deel uitmaakt van een verhaal dat al honderden jaren wordt verteld, een verhaal dat ons allemaal verbindt met de magie van de wisselende seizoenen.
Leesbegripsvragen
Klik om het antwoord te zien