เรื่องเล่าของเชื้อโรค

เคยสงสัยไหมว่าอะไรทำให้เธอจาม หรือทำไมบางทีเธอถึงปวดท้องหลังจากกินข้าว. เป็นเวลานานมากที่เรื่องนี้เป็นความลับสุดยอด. คำตอบอยู่ตรงนั้นตลอดเวลา แต่ไม่มีใครมองเห็นมัน. พวกเราอยู่ทุกหนทุกแห่ง. พวกเราเต้นระบำอยู่บนมือของเธอ ล่องลอยอยู่ในอากาศ และว่ายน้ำอยู่ในน้ำที่เธอดื่ม. พวกเราขี่บนตัวหนอนผีเสื้อปุกปุยและนั่งอยู่บนแอปเปิ้ลสีแดงฉ่ำ. ผู้คนรู้สึกถึงผลกระทบจากพวกเรา เช่น อาการคันจมูกที่กลายเป็นเสียงฮัดเช้ยดังลั่น แต่พวกเขามองไม่เห็นเรา. พวกเราคือโลกที่มองไม่เห็นซึ่งอาศัยอยู่ข้างๆ เธอนั่นเอง. พร้อมที่จะรู้หรือยังว่าพวกเราคือใคร. พวกเราคือเชื้อโรค. และมีพวกเราเป็นล้านล้านตัวเลยนะ.

พวกเราซ่อนตัวอยู่นานมากเพราะว่าพวกเราตัวเล็กจิ๋วมากๆ. เธอไม่สามารถมองเห็นพวกเราได้ด้วยตาเปล่า. จนกระทั่งมีชายคนหนึ่งชื่อ อันโตนี ฟัน เลเวินฮุก ปรากฏตัวขึ้น. ราวๆ ปี ค.ศ. 1676 เขาได้สร้างเครื่องมือพิเศษที่เรียกว่ากล้องจุลทรรศน์. มันเหมือนกับการมีดวงตาของซูเปอร์ฮีโร่เลย. เขาส่องดูหยดน้ำเพียงหยดเดียวแล้วก็ต้องตกใจ. เขาเห็นพวกเรา. เขาเรียกพวกเราว่า "สัตว์น้อย" เพราะพวกเรากำลังดิ้นไปมาและว่ายน้ำอยู่เต็มไปหมด. เขารู้สึกตื่นเต้นมาก. หลายปีต่อมา ผู้คนรู้ว่าพวกเรามีอยู่จริง แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเราทำอะไรได้บ้าง. จากนั้นก็มีชายผู้ชาญฉลาดอีกคนหนึ่งชื่อ หลุยส์ ปาสเตอร์. ในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1862 เขาได้ทำการทดลองอันโด่งดังที่พิสูจน์ว่าพวกเราบางตัว ซึ่งเป็นพวกตัวป่วน สามารถทำให้คนป่วยได้. ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน มีคุณหมอคนหนึ่งชื่อ อิกนาซ เซมเมิลไวส์ เกิดความคิดที่ยอดเยี่ยมขึ้นในปี ค.ศ. 1847. เขาสังเกตเห็นว่าถ้าคุณหมอล้างมือ พวกเขาก็จะสามารถหยุดการแพร่กระจายเชื้อโรคตัวป่วนไปยังผู้คนได้. มันเป็นความคิดที่เรียบง่าย แต่กลับเป็นการค้นพบที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งเลยทีเดียว.

ตอนนี้ สิ่งสำคัญที่ต้องรู้คือ ไม่ใช่พวกเราทุกตัวที่เป็นตัวป่วนนะ. พวกเราหลายตัวเป็นผู้ช่วยด้วยซ้ำ. มีเชื้อโรคดีๆ ที่อาศัยอยู่ในท้องของเธอและช่วยย่อยอาหาร. พวกมันเหมือนทีมเล็กๆ ที่ทำงานอยู่ข้างในเพื่อย่อยอาหารกลางวันที่เธอกินเข้าไป. เชื้อโรคผู้ช่วยตัวอื่นๆ ก็กำลังยุ่งอยู่กับการเปลี่ยนนมให้กลายเป็นโยเกิร์ตและชีสแสนอร่อย. พวกเรายังช่วยให้พืชเจริญเติบโตแข็งแรงโดยการทำให้ดินสมบูรณ์. เห็นไหมล่ะว่าพวกเราบางตัวก็เป็นเพื่อนของเธอนะ. ความลับก็คือการรู้วิธีป้องกันตัวเองจากพวกตัวป่วน. การเข้าใจเรื่องราวของพวกเราทำให้เธอมีพลังพิเศษ. ทุกครั้งที่เธอล้างมือด้วยสบู่และน้ำ เธอกำลังล้างพวกตัวป่วนออกไป. เมื่อเธอฉีดวัคซีน เธอกำลังสอนให้ร่างกายของเธอรู้วิธีต่อสู้กับพวกเรา. การได้รู้จักโลกของเชื้อโรคช่วยให้เธอมีสุขภาพแข็งแรงและแข็งแกร่ง เพื่อที่เธอจะได้เล่น เรียนรู้ และสำรวจโลกต่อไป.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: เพราะว่าพวกมันตัวเล็กจิ๋วมาก และต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ส่องดูถึงจะเห็น.

คำตอบ: อันโตนี ฟัน เลเวินฮุก คือคนแรกที่มองเห็นเชื้อโรค และเขาเรียกพวกมันว่า "สัตว์น้อย".

คำตอบ: เขามีความคิดว่าการล้างมือสามารถหยุดการแพร่กระจายของเชื้อโรคตัวป่วนได้.

คำตอบ: ไม่ใช่ เชื้อโรคไม่ได้ไม่ดีทุกตัว. เชื้อโรคผู้ช่วยสามารถช่วยย่อยอาหารหรือเปลี่ยนนมให้เป็นโยเกิร์ตได้.