สวัสดี ฉันคือสินค้าและบริการ
หนูมีลูกบอลเด้งดึ๋งหรือเสื้อกันหนาวอุ่นๆ นุ่มฟูไหม. ฉันช่วยนำของเหล่านั้นมาให้หนูเอง. เวลาผู้ใหญ่ทำแซนด์วิชอร่อยๆ ให้ หรือคุณหมอช่วยให้หนูหายป่วย นั่นก็คือฉันที่กำลังช่วยอยู่เหมือนกัน. ฉันชื่อว่าสินค้าและบริการ. สินค้าคือของที่หนูจับต้องได้ อย่างเช่นหนังสือหรือแอปเปิ้ล. ส่วนบริการคือสิ่งดีๆ ที่ผู้คนทำให้กัน อย่างเช่นการตัดผมหรือการนั่งรถบัส.
นานมาแล้ว นานมากๆๆๆ เลย ก่อนที่จะมีร้านค้า ผู้คนเขาแลกเปลี่ยนของกัน. ถ้าหนูปลูกแครอทอร่อยๆ ได้เยอะแยะ แต่ต้องการรองเท้าคู่ใหม่ หนูอาจจะเอาแครอทไปแลกกับคนที่ทำรองเท้าเก่งๆ. นั่นแหละคือฉัน ที่ช่วยให้ผู้คนแบ่งปันของที่ตัวเองมี. ต่อมา ผู้คนก็คิดค้นสิ่งที่ทำให้การแลกเปลี่ยนง่ายขึ้น นั่นก็คือเงิน. แทนที่จะต้องถือแครอทไปทุกที่ หนูก็สามารถใช้เหรียญแวววาวแทนได้. มีชายคนหนึ่งที่ฉลาดมากชื่อว่า อดัม สมิธ เขาเขียนหนังสือที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับฉัน ซึ่งตีพิมพ์ในวันที่ 9 มีนาคม ปี 1776. เขาอธิบายว่าการที่ทุกคนแบ่งปันความสามารถพิเศษของตัวเองช่วยให้โลกทั้งใบทำงานได้อย่างไร.
ทุกวันนี้ ฉันอยู่ทุกที่เลย. ชาวนาที่ปลูกอาหารให้หนูทานกำลังมอบ 'สินค้า' ให้. คุณครูที่อ่านนิทานให้หนูฟังกำลังมอบ 'บริการ' ให้. ฉันคือเรื่องราวของการแบ่งปันและช่วยเหลือกัน. เมื่อหนูช่วยเพื่อนเก็บของเล่น หรือแบ่งขนมให้เพื่อน หนูก็เป็นส่วนหนึ่งในเรื่องราวมหัศจรรย์ของฉันเหมือนกันนะ. ฉันช่วยทำให้โลกของเราเป็นเหมือนเพื่อนบ้านที่แสนดี ที่ทุกคนสามารถช่วยเหลือกันและกัน และได้รับในสิ่งที่ต้องการเพื่อที่จะมีความสุขและแข็งแรง.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ