เรื่องเล่าจากหนังสือผู้ให้
สวัสดีจ้ะ ฉันเป็นของที่เงียบๆ เธอถือฉันไว้ในมือได้นะ. ฉันมีปกอยู่ข้างนอก และมีหน้ากระดาษมากมายอยู่ข้างใน. เมื่อเธอเปิดหน้ากระดาษของฉัน มันจะเกิดเสียงเบาๆ เหมือนเสียงกระซิบ. ฉันคือหนังสือ และฉันชื่อว่า ‘ผู้ให้’. ฉันเก็บโลกใบใหญ่ที่แสนวิเศษไว้ข้างใน เป็นโลกที่กำลังรอให้เธอมาค้นพบ.
ผู้หญิงใจดีคนหนึ่งชื่อ โลอิส เลาว์รี เป็นคนสร้างฉันขึ้นมา. ท่านเขียนเรื่องราวของฉันไว้นานมาแล้ว ในวันที่ 26 เมษายน ปี 1993. ท่านเขียนถึงเด็กชายคนหนึ่งชื่อ โจนาส. ในโลกของเขา ทุกอย่างเหมือนกันหมด ไม่มีสีสันสดใสเลย. แต่แล้ววันหนึ่ง โจนาสก็ได้เห็นสีแดง. มันสดใสเหมือนแอปเปิ้ลน่าอร่อย. เขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับแสงแดด ความรู้สึกมีความสุข และความรู้สึกเศร้า ซึ่งก็เป็นสิ่งสำคัญเหมือนกันนะ. โลอิสอยากให้เรื่องราวของฉันแสดงให้ทุกคนเห็นว่าการมีความรู้สึกและความทรงจำที่แตกต่างกันนั้นวิเศษแค่ไหน.
ตอนนี้ ทั้งเด็กๆ และผู้ใหญ่ต่างก็อ่านเรื่องราวของฉัน. เมื่อพวกเขาอ่านหน้ากระดาษของฉัน พวกเขาก็จะนึกถึงสิ่งสวยงามในโลกของตัวเอง. ฉันช่วยให้พวกเขาสังเกตเห็นสีสันสดใสของรุ้งกินน้ำ ได้ยินเสียงดนตรีในบทเพลงที่มีความสุข และรู้สึกถึงความอบอุ่นของอ้อมกอด. ฉันคือเรื่องราวที่ช่วยเตือนให้เธอจำไว้ว่า ทุกความทรงจำ ทุกความรู้สึก และทุกสีสันคือสมบัติล้ำค่าที่ทำให้ชีวิตนั้นแสนวิเศษ.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ