ฉันคือหนังสือชื่อกร๊าฟฟาโล

ก่อนที่ฉันจะมีหน้ากระดาษหรือรูปภาพ ฉันเป็นเพียงความคิดเล็กๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศ. เหมือนเสียงกระซิบในป่าลึก. ลองนึกภาพหนูตัวเล็กๆ ที่ฉลาดหลักแหลมกำลังเดินเล่นอยู่ในป่าทึบและมืดมิด. เธอได้ยินเสียงนกฮูกร้อง และเห็นเงาของต้นไม้สูงใหญ่. ทุกอย่างดูน่ากลัวนิดหน่อย แต่ในใจของหนูตัวน้อยมีความคิดที่ยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่. ความคิดนั้นคือเรื่องราวของฉันเอง. ฉันคือหนังสือชื่อกร๊าฟฟาโล.

ฉันมีคุณพ่อคุณแม่ที่ช่วยกันสร้างฉันขึ้นมา. คุณแม่ของฉันชื่อ จูเลีย โดนัลด์สัน เธอเป็นคนเขียนถ้อยคำที่แสนวิเศษ. คำพูดของเธอคล้องจองกันเหมือนเพลง ทำให้เรื่องราวของฉันสนุกสนานและน่าอ่าน. ส่วนคุณพ่อของฉันชื่อ แอ็กเซล เชฟฟ์เลอร์ เขาเป็นคนวาดภาพประกอบ. เขาใช้สีสันสดใสวาดภาพหนูตัวน้อยผู้กล้าหาญ และแน่นอน เขาวาดภาพสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ที่ชื่อกร๊าฟฟาโลด้วย. แอ็กเซลวาดเขี้ยวแหลมๆ ของมัน. หัวเข่าปุ่มป่ำ. และตุ่มพิษสีเขียวที่ปลายจมูกของมัน. พวกเขาทั้งสองทำงานอย่างหนักจนในที่สุดฉันก็พร้อมสำหรับเด็กๆ ทั่วโลกในวันที่ 23 มิถุนายน ปี 1999.

ฉันมีความสุขที่สุดเมื่อได้อยู่ในมือของเด็กๆ. ฉันชอบเวลาที่พ่อแม่เปิดหน้าของฉันอ่านให้ลูกๆ ฟังก่อนนอน. เสียงหัวเราะของเด็กๆ คือเสียงที่ฉันชอบที่สุด. เรื่องราวของฉันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแสดงให้เห็นว่าไม่จำเป็นต้องตัวใหญ่โตถึงจะกล้าหาญ. หนูตัวเล็กๆ ก็ใช้ความฉลาดของเธอเพื่อเอาตัวรอดได้. ฉันอยากให้เด็กๆ ทุกคนรู้ว่าจินตนาการเป็นสิ่งที่ทรงพลัง และแม้แต่คนที่ตัวเล็กที่สุดก็สามารถมีความคิดที่ยิ่งใหญ่และกล้าหาญได้.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: มีหนูตัวเล็กๆ กับกร๊าฟฟาโล.

คำตอบ: คำว่า 'ใหญ่'.

คำตอบ: เพื่อให้เด็กๆ หัวเราะและรู้สึกกล้าหาญ.