นิทานของปีเตอร์ แรบบิท

ฉันเป็นหนังสือเล่มเล็กๆ ที่พอดีกับตักของเธอ ปกของฉันเรียบและแข็งแรง. เมื่อเธอเปิดฉัน เธอจะไม่เห็นแค่ตัวหนังสือ แต่จะเห็นภาพสวนสีเขียว โพรงกระต่ายแสนสบาย และกระต่ายน้อยในเสื้อแจ็คเก็ตสีฟ้าสดใส. ฉันคือเสียงกระซิบของการผจญภัยที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น. ฉันคือ 'นิทานของปีเตอร์ แรบบิท'.

เรื่องราวของฉันเริ่มต้นเมื่อนานมาแล้วกับผู้หญิงใจดีคนหนึ่งชื่อว่า เบียทริกซ์ พอตเตอร์. เธอรักสัตว์และชนบทของอังกฤษ และเธอก็เป็นศิลปินที่ยอดเยี่ยมมาก. วันหนึ่ง ในวันที่ 4 กันยายน ปี 1893 เธอเขียนจดหมายถึงเด็กชายตัวน้อยชื่อโนเอล มัวร์ ที่กำลังป่วยอยู่. เพื่อเป็นกำลังใจให้เขา เธอจึงเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับกระต่ายจอมซนและวาดรูปประกอบไปด้วย. เรื่องราวนั้นก็คือฉันเอง. เบียทริกซ์รักฉันมากจนอยากให้เด็กๆ ทุกคนได้อ่านเรื่องราวของฉัน. หลังจากพยายามอยู่หลายครั้ง ในที่สุดสำนักพิมพ์ชื่อ เฟรเดอริก วอร์น แอนด์ โค ก็ช่วยเธอแบ่งปันฉันไปสู่โลกกว้าง. ฉันได้ถือกำเนิดอย่างเป็นทางการในฐานะหนังสือสำหรับทุกคนในวันที่ 2 ตุลาคม ปี 1902 พร้อมภาพประกอบสีสันสดใสที่เบียทริกซ์วาดด้วยตัวเอง.

เป็นเวลากว่าร้อยปีแล้วที่ฉันถูกเปิดอ่านโดยเด็กๆ เหมือนกับเธอ. พวกเขาหัวเราะคิกคักเมื่อปีเตอร์ แรบบิท มุดใต้ประตูรั้วของคุณแม็คเกรเกอร์ และกลั้นหายใจตอนที่เขาซ่อนตัวในบัวรดน้ำ. พวกเขารู้สึกถึงอาการปวดท้องของเขาจากการกินหัวไชเท้ามากเกินไป และรู้สึกโล่งใจอย่างแสนสบายเมื่อเขากลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยกับแม่ของเขา. ฉันเป็นมากกว่าแค่เรื่องราวของกระต่ายจอมซน. ฉันเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความอยากรู้อยากเห็น การทำผิดพลาด และความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมของการได้นอนหลับอย่างอบอุ่นในตอนท้ายของการผจญภัย. ฉันหวังว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เธอเปิดหน้าหนังสือของฉัน เธอจะรู้สึกถึงความมหัศจรรย์ของสวน และจดจำไว้ว่าแม้จะผ่านวันที่น่ากลัวมา บ้านที่อบอุ่นก็ยังรอเธออยู่เสมอ.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: เธอเขียนขึ้นมาในจดหมายเพื่อเป็นกำลังใจให้เด็กชายที่กำลังป่วยชื่อว่าโนเอล มัวร์.

คำตอบ: เขารู้สึกปวดท้อง.

คำตอบ: หนังสือได้รับการตีพิมพ์ในวันที่ 2 ตุลาคม ปี 1902.

คำตอบ: เบียทริกซ์ พอตเตอร์ ผู้เขียนเรื่องราว เป็นคนวาดภาพด้วยตัวเอง.