เรื่องเล่าของเจ้ายาพ่น
สวัสดีจ้ะเด็กๆ ฉันคือยาพ่น บางคนก็เรียกฉันว่า 'เจ้าพ่นน้อย' งานของฉันคือการช่วยเหลือผู้คนเมื่อพวกเขารู้สึกหายใจไม่สะดวก มันเหมือนกับการถูกกอดแน่นเกินไปจนอึดอัดเลยล่ะ ฉันถูกสร้างขึ้นมาเพราะมีคุณพ่อที่น่ารักคนหนึ่งอยากจะช่วยให้ลูกสาวของเขาสามารถวิ่งเล่นได้อย่างสนุกสนานโดยไม่รู้สึกเหนื่อยหอบ ฉันตัวเล็กนิดเดียว แต่ฉันมีงานที่ยิ่งใหญ่มากเลยนะ คือการทำให้ทุกคนหายใจได้โล่งสบาย.
มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่อซูซี่ เธอชอบวิ่งเล่นมากๆ แต่บางครั้งเธอก็วิ่งไม่ไหวเพราะโรคหอบหืดของเธอทำให้เธอหายใจลำบาก คุณพ่อของเธอชื่อจอร์จ เมซง เขารักเธอมากและอยากช่วยเธอ วันหนึ่งเขาเห็นขวดน้ำหอมที่พ่นละอองฟุ้งๆ ออกมาเป็นประกาย เขาจึงเกิดความคิดดีๆ ขึ้นมาว่า 'ถ้าเราใส่ยาช่วยหายใจลงไปในกระป๋องเล็กๆ ที่พ่นเมฆหมอกนุ่มๆ ออกมาได้ล่ะ' เขาทำงานอย่างหนักเพื่อสร้างฉันขึ้นมา เขาอยากให้ฉันเป็นเพื่อนตัวน้อยที่สามารถสร้างเมฆหมอกวิเศษเพื่อช่วยให้ซูซี่และเด็กคนอื่นๆ หายใจได้สะดวกขึ้น.
ในที่สุดฉันก็พร้อมใช้งานในวันที่ 1 เดือนมีนาคม ปี 1956 เวลาที่ใครสักคนต้องการความช่วยเหลือ พวกเขาก็แค่กดที่ตัวฉันเบาๆ ฉันก็จะส่งเสียง 'ฟู่' แล้วพ่นเมฆหมอกเล็กๆ ออกไป เมฆหมอกนี้จะเดินทางเข้าไปช่วยเปิดทางเดินหายใจให้กว้างขึ้น ทำให้หายใจได้ง่ายขึ้นเยอะเลย ฉันมีความสุขมากที่ได้ช่วยให้เด็กๆ และผู้ใหญ่ทั่วโลกหายใจสะดวก เพื่อที่พวกเขาจะได้หัวเราะ ร้องเพลง และวิ่งเล่นได้ตลอดทั้งวันอย่างมีความสุข.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ